Autor: SenValos

A Regularización Extraordinaria 2026 está xerando unha notificación especialmente importante para moitas persoas migrantes e tamén para empresas que necesitan contratar: a comunicación de admisión a trámite ou comunicación de inicio da tramitación.

Este documento aínda non é a resolución definitiva de concesión da residencia. Porén, ten un efecto práctico moi relevante: autoriza provisionalmente a persoa solicitante a residir e traballar en España mentres se resolve o seu expediente.

Para a persoa solicitante, supón a posibilidade de incorporarse ao mercado laboral con maior seguridade xurídica. Para a empresa, permite formalizar unha contratación sen ter que agardar necesariamente á resolución final, sempre que a persoa dispoña desta comunicación administrativa e se cumpran as obrigas laborais e da Seguridade Social.

Que é a admisión a trámite da Regularización Extraordinaria 2026?

A admisión a trámite é a comunicación pola que a Administración informa de que a solicitude entrou no órgano competente e comeza a súa tramitación.

No marco da Regularización Extraordinaria 2026, pode referirse principalmente a dúas vías:

Disposición adicional vixésima — DA20. Dirixida a persoas que solicitaron protección internacional en España antes do 1 de xaneiro de 2026. Os criterios interpretativos da Dirección Xeral de Xestión Migratoria indican que poden acollerse as persoas que solicitasen protección internacional antes desa data, con independencia de que manteñan ou non a condición de solicitantes no momento de presentar a solicitude.

Disposición adicional vixesimoprimeira — DA21. Dirixida a persoas en situación administrativa irregular que estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026 e cumpren algún dos supostos previstos: ter traballado ou acreditar intención de traballar, permanecer en España xunto coa súa unidade familiar ou atoparse nunha situación de vulnerabilidade acreditada.

O Real decreto 316/2026 prevé que estas autorizacións poidan solicitarse ata o 30 de xuño de 2026 e que, desde a comunicación de inicio da tramitación, a persoa solicitante quede habilitada provisionalmente para residir e traballar, por conta allea ou por conta propia, ata a resolución do procedemento, cuxo prazo máximo é de tres meses.

Que adoita aparecer na notificación de admisión a trámite?

Aínda que o formato pode variar, estas notificacións adoitan incluír:

Número de expediente. É o identificador administrativo do procedemento.

Datos da persoa solicitante. Nome, NIE se o tivese e outros datos básicos vinculados ao expediente.

Data de entrada da solicitude. É relevante porque permite identificar desde cando se computan determinados prazos administrativos.

Tipo de autorización solicitada. Por exemplo, residencia temporal por circunstancias excepcionais da DA20 ou residencia temporal por circunstancias excepcionais por razón de arraigo extraordinario da DA21.

Prazo máximo de resolución. A notificación adoita indicar que a Administración dispón de tres meses para resolver e notificar.

Autorización provisional para residir e traballar. É a parte máis importante: a persoa queda autorizada provisionalmente a residir e, se está en idade laboral, a traballar por conta allea e por conta propia en todo o territorio nacional e en calquera ocupación ou sector de actividade.

Advertencia en caso de denegación. Se finalmente se denega a solicitude, a autorización provisional perde a súa vixencia automaticamente, sen necesidade dunha resolución adicional que a retire.

Cando se notifica a admisión a trámite?

A comunicación de admisión a trámite debe emitirse, con carácter xeral, dentro dos dez días hábiles seguintes á recepción da solicitude polo órgano competente para tramitala.

Isto significa que non se contan os sábados, domingos nin festivos. Polo tanto, dez días hábiles non equivalen necesariamente a dez días naturais: se no medio hai unha fin de semana ou festivos nacionais, autonómicos ou locais, o prazo real no calendario pode alongarse. A Lei 39/2015 establece que, cando os prazos se sinalan por días, enténdense hábiles salvo que unha lei ou o Dereito da Unión Europea indiquen outro cómputo, excluíndo sábados, domingos e festivos.

Esta comunicación é importante porque informa do inicio da tramitación, do prazo máximo para resolver e dos efectos do silencio administrativo. No caso da Regularización Extraordinaria, ademais, é o documento que recoñece a autorización provisional para residir e traballar mentres se resolve o expediente.

Debe distinguirse este prazo de comunicación inicial do prazo de resolución definitiva: a Administración dispón dun máximo de tres meses para resolver e notificar a concesión ou denegación da autorización.

A autorización provisional para traballar non debe entenderse activada unicamente por presentar a solicitude, senón desde que a persoa recibe a comunicación de admisión a trámite ou de inicio da tramitación na que conste expresamente esa habilitación provisional.

Novidade práctica: número da Seguridade Social e asistencia sanitaria

Unha das novidades máis relevantes que aparece nas notificacións de admisión a trámite é a referencia ao número da Seguridade Social.

A comunicación informa de que, nos días posteriores, a persoa solicitante recibirá no domicilio indicado na súa solicitude —sen necesidade de acudir a un Centro da Seguridade Social— unha resolución pola que se recoñece o dereito á asistencia sanitaria. Nesa resolución constará o número da Seguridade Social asignado á persoa solicitante e, se é o caso, aos membros da súa familia.

Este punto é especialmente importante para a contratación. O propio documento indica que o número da Seguridade Social deberá comunicarse cando a persoa comece a traballar. Ademais, con esa resolución poderá acudir ao centro de saúde correspondente ao seu domicilio para solicitar a tarxeta sanitaria.

Cómpre evitar unha confusión habitual: esta comunicación non equivale á alta laboral na Seguridade Social. A alta debe realizala a empresa, como en calquera contratación ordinaria, antes do inicio da actividade laboral. O que facilita esta notificación é que a persoa poida dispoñer dun número da Seguridade Social asignado e achegalo no momento de formalizar a súa relación laboral.

Para as empresas, isto supón unha vantaxe práctica: a contratación de persoas con admisión a trámite e autorización provisional para traballar pode realizarse con maior axilidade administrativa, sempre que se formalicen correctamente o contrato, a alta e o resto das obrigas laborais.

Que significa para a persoa solicitante?

Para a persoa migrante, a admisión a trámite supón un cambio relevante na súa situación práctica durante a tramitación do expediente.

Desde ese momento, pode:

• residir provisionalmente en España durante a tramitación;
• traballar por conta allea;
• traballar por conta propia;
• acceder a unha contratación formal;
• ser dada de alta na Seguridade Social;
• acreditar ante unha empresa que dispón de habilitación provisional para traballar.

A autorización provisional non debe confundirse cunha residencia xa concedida. É unha habilitación temporal vinculada ao procedemento en curso. Dura ata que a Administración resolva o expediente. Se a resolución é favorable, a persoa pasará a ter unha autorización de residencia temporal. Se é denegatoria, a autorización provisional deixará de ter efecto.

O Real decreto 316/2026 prevé expresamente que na comunicación de inicio da tramitación se faga constar que a persoa solicitante está autorizada provisionalmente para traballar e que a denegación suporá a perda automática de vixencia desa autorización provisional.

Por que é importante para as empresas?

Para moitas empresas, especialmente en sectores con dificultades de contratación, a admisión a trámite abre unha oportunidade inmediata.

A empresa non ten que agardar necesariamente a que chegue a resolución definitiva de residencia. Se a persoa dispón dunha comunicación de admisión a trámite que recoñece a autorización provisional para traballar, pode avanzar na contratación.

Isto pode ser especialmente útil en sectores como:

• coidados e atención ás persoas;
• hostalaría;
• limpeza;
• construción;
• loxística;
• agricultura;
• comercio;
• servizos de proximidade;
• economía social;
• entidades do terceiro sector.

A regularización non só beneficia a persoa solicitante. Tamén achega seguridade ás empresas que necesitan persoal e queren contratar dentro do marco legal.

Que debe revisar unha empresa antes de contratar?

Antes de formalizar a contratación, a empresa debería comprobar varios elementos básicos.

1. Que a persoa teña a comunicación de admisión a trámite. Non abonda con ter presentado a solicitude. É necesario dispoñer da comunicación administrativa que indique que a solicitude foi admitida ou que se iniciou a tramitación.

2. Que o documento recoñeza a autorización provisional para traballar. Debe constar que a persoa está autorizada provisionalmente a traballar por conta allea e/ou por conta propia.

3. Que a autorización provisional siga vixente. A habilitación provisional dura mentres se tramita o expediente. Se hai unha resolución denegatoria, deixa de ter efecto automaticamente.

4. Que se dispoña do número da Seguridade Social ou se tramite correctamente. A notificación indica que o número da Seguridade Social será asignado e comunicado ao domicilio facilitado. Ese número deberá comunicarse cando a persoa comece a traballar.

5. Que se realice a alta na Seguridade Social antes do inicio da actividade. A contratación debe formalizarse como calquera outra relación laboral: contrato, alta, salario conforme ao convenio, prevención de riscos laborais e cumprimento de todas as obrigas empresariais.

6. Que se conserve copia da documentación. A empresa debería gardar copia da comunicación de admisión a trámite, da documentación identificativa e da alta laboral realizada.

Que implica para a Seguridade Social?

A autorización provisional permite que a persoa poida ser contratada e dada de alta. Isto é esencial porque transforma unha situación de vulnerabilidade ou informalidade nunha relación laboral ordinaria, con dereitos e obrigas.

Para a empresa, implica:

• posibilidade de contratar de forma regular;
• cotización á Seguridade Social;
• cumprimento da normativa laboral;
• redución dos riscos derivados da contratación informal;
• incorporación de persoas dispoñibles para traballar de maneira inmediata.

Para a persoa traballadora, implica:

• acceso ao emprego formal;
• protección social;
• cotización;
• experiencia laboral acreditable;
• maior estabilidade durante a tramitación do seu expediente.

Que ocorre se se concede a solicitude?

Se a Administración concede a autorización, a persoa pasará a ter unha residencia temporal por circunstancias excepcionais.

A partir dese momento, deberá seguir os pasos indicados na resolución, incluída a solicitude da Tarxeta de Identidade de Estranxeiro cando corresponda. A autorización provisional deixa de ser o título principal, porque pasa a existir unha autorización definitiva concedida.

E se se denega a solicitude?

Se se denega o expediente, a autorización provisional para traballar perde automaticamente a súa vixencia, sen necesidade dun pronunciamento administrativo adicional.

Isto ten dúas consecuencias prácticas:

• a persoa traballadora debe comunicar inmediatamente á empresa o sentido da resolución;
• a empresa debe revisar a continuidade da relación laboral, porque a persoa deixaría de estar habilitada para traballar.

Por iso é recomendable facer un seguimento do expediente e conservar todas as notificacións.

Unha oportunidade para contratar con seguridade xurídica

A admisión a trámite na Regularización Extraordinaria 2026 é moito máis ca un simple xustificante de recepción. É o documento que permite activar unha autorización provisional de residencia e traballo mentres a Administración resolve.

Para as persoas migrantes, supón unha vía real de incorporación ao mercado laboral. Para as empresas, representa unha oportunidade para cubrir necesidades de persoal con seguridade xurídica e responsabilidade social.

Ademais, a asignación do número da Seguridade Social e o recoñecemento do dereito á asistencia sanitaria facilitan a transición cara a unha situación administrativa e laboral máis ordenada, aínda que non substitúen as obrigas empresariais de contratación e alta.

Desde SenValos recomendamos ás empresas que queiran contratar persoas en proceso de regularización que revisen ben a documentación, formalicen correctamente a relación laboral e soliciten asesoramento se teñen dúbidas.

A regularización ben xestionada beneficia a todas as partes: protexe dereitos, reduce a economía somerxida, mellora a estabilidade laboral e permite que moitas persoas que xa forman parte da nosa sociedade poidan achegar plenamente desde o emprego formal.

Preguntas frecuentes sobre a admisión a trámite da Regularización 2026

A admisión a trámite é o mesmo ca a residencia concedida?

Non. A admisión a trámite non é a resolución definitiva. É unha comunicación de inicio da tramitación que, nestes procedementos, pode habilitar provisionalmente para residir e traballar ata que se resolva o expediente.

Cando debe notificarse a admisión a trámite?

Con carácter xeral, dentro dos dez días hábiles seguintes á recepción da solicitude polo órgano competente para tramitala. Os días hábiles exclúen sábados, domingos e festivos.

Pódese traballar coa admisión a trámite?

Si, sempre que a comunicación indique expresamente que a persoa queda autorizada provisionalmente para traballar.

Pode unha empresa contratar unha persoa con esta autorización provisional?

Si. A empresa pode contratar se a persoa dispón da comunicación de admisión a trámite con habilitación provisional para traballar e se realizan correctamente o contrato e a alta na Seguridade Social.

A Administración asigna automaticamente o número da Seguridade Social?

A notificación indica que a persoa recibirá no domicilio facilitado unha resolución de recoñecemento do dereito á asistencia sanitaria na que constará o número da Seguridade Social asignado. Ese número deberá comunicarse cando comece a traballar.

Ese número da Seguridade Social equivale á alta laboral?

Non. O número da Seguridade Social non equivale á alta laboral. A alta debe realizala a empresa antes do inicio da prestación de servizos.

Canto tarda a resolución final?

O prazo máximo de resolución indicado para estes procedementos é de tres meses.

Que pasa se finalmente denegan a regularización?

A autorización provisional deixa de estar vixente automaticamente. Se a persoa estaba traballando, debe comunicalo inmediatamente á empresa.

Se tes protección temporal en España pola guerra de Ucraína, agora podes ter máis opcións para conseguir outro tipo de permiso de residencia en España.

Isto é importante porque a protección temporal non está pensada para durar para sempre. Actualmente está prevista ata o 4 de marzo de 2027.

Isto é importante porque a protección temporal non está pensada para durar para sempre. Actualmente está prevista ata o 4 de marzo de 2027.

En SenValos explicámosche todo isto dun xeito sinxelo.

Que é a protección temporal?

A protección temporal é un permiso especial que creou a Unión Europea despois do inicio da guerra de Ucraína en febreiro de 2022.

Podemos imaxinala como unha porta especial que se abriu para protexer rapidamente as persoas que tiveron que abandonar Ucraína.

Podemos imaxinala como unha porta especial que se abriu para protexer rapidamente as persoas que tiveron que abandonar Ucraína.

Por iso, España comezou a preparar outras posibilidades para as persoas que xa construíron a súa vida aquí e queren continuar residindo legalmente en España cando remate a protección temporal.

Por iso, España comezou a preparar outras posibilidades para as persoas que xa construíron a súa vida aquí e queren continuar residindo legalmente en España cando remate a protección temporal.

Que cambia coa Instrución SEM 2/2026?

Ata agora podía resultar difícil pasar da protección temporal a determinados permisos ordinarios de estranxeiría.

A Instrución SEM 2/2026 explica como debe aplicarse este cambio.

A Instrución SEM 2/2026 explica como debe aplicarse este cambio.

En termos sinxelos, abre principalmente estas posibilidades:

1. Solicitar algún dos arraigos previstos no Regulamento de estranxeiría.
2. Solicitar algún dos arraigos previstos no Regulamento de estranxeiría.
3. Utilizar o arraigo socioformativo en determinados casos de persoas que estean estudando.
4. Utilizar o arraigo socioformativo en determinados casos de persoas que estean estudando.
5. Solicitar a residencia de longa duración cando se cumpran os cinco anos esixidos.
6. Solicitar a residencia de longa duración cando se cumpran os cinco anos esixidos.
7. 1. Podo cambiar a protección temporal por un permiso de residencia e traballo?

Vexamos cada unha destas posibilidades.

1. Podo cambiar a protección temporal por un permiso de residencia e traballo?

Si, pode ser posible.

Isto non significa que calquera persoa con protección temporal reciba automaticamente unha nova residencia.

Isto non significa que calquera persoa con protección temporal reciba automaticamente unha nova residencia.

Esta é unha das novidades máis importantes.

2. Podo solicitar un arraigo aínda que teña protección temporal?

Esta é unha das novidades máis importantes.

Si.

Ademais, establece algo especialmente favorable: o tempo vivido en España con protección temporal conta para acreditar os dous anos de permanencia esixidos para os arraigos que requiren ese período.

Ademais, establece algo especialmente favorable: o tempo vivido en España con protección temporal conta para acreditar os dous anos de permanencia esixidos para os arraigos que requiren ese período.

Por exemplo, unha persoa que leva varios anos vivindo en Galicia con protección temporal non ten que comezar a contar de novo eses anos desde cero.

Conta o tempo que viviu legalmente en España baixo protección temporal.

Despois haberá que comprobar que modalidade de arraigo encaixa mellor coa súa situación: traballo, formación, situación familiar, integración social ou outras circunstancias previstas na normativa.

3. Que ocorre cos nenos e nenas que teñen protección temporal?

A Instrución tamén establece regras especiais para as persoas menores de idade.

Ademais, mentres o proxenitor continúe baixo protección temporal, esa autorización do menor pode solicitarse sen que comece a contar aínda o prazo ordinario de seis meses previsto polo Regulamento.

Ademais, mentres o proxenitor continúe baixo protección temporal, esa autorización do menor pode solicitarse sen que comece a contar aínda o prazo ordinario de seis meses previsto polo Regulamento.

Neses casos, a Instrución elimina algunhas dificultades importantes: non se esixe unha permanencia previa de dous anos nin acreditar os medios económicos e o aloxamento que normalmente se esixirían para esta vía. Ademais, a solicitude pode presentarse aínda que os proxenitores continúen con protección temporal.

Neses casos, a Instrución elimina algunhas dificultades importantes: non se esixe unha permanencia previa de dous anos nin acreditar os medios económicos e o aloxamento que normalmente se esixirían para esta vía. Ademais, a solicitude pode presentarse aínda que os proxenitores continúen con protección temporal.

Para as familias con menores, polo tanto, paga especialmente a pena revisar a súa situación.

4. Estou estudando en España: que podo facer?

Tamén existe unha solución específica.

Pero se non pode facelo, a Instrución permite valorar o arraigo socioformativo.

Pero se non pode facelo, a Instrución permite valorar o arraigo socioformativo.

Para iso terá que estar realizando algunha das actividades formativas admitidas polo Regulamento e deberá manter esa actividade cando chegue o momento de solicitar a prórroga.

Por tanto, estar estudando pode ser importante para preparar unha futura residencia en España.

5. Podo solicitar outros permisos de residencia?

Si.

A Instrución non limita o cambio unicamente ao traballo e ao arraigo.

Hai unha posibilidade que a propia Instrución menciona expresamente: a autorización de residencia temporal de familiares de persoas con nacionalidade española.

Hai unha posibilidade que a propia Instrución menciona expresamente: a autorización de residencia temporal de familiares de persoas con nacionalidade española.

Isto pode ser moi importante, por exemplo, para unha persoa beneficiaria de protección temporal que formase unha familia cunha persoa española e cumpra os requisitos deste réxime.

6. Contan os anos con protección temporal para conseguir a residencia de longa duración?

Si.

E esta é probablemente outra das novidades máis importantes da Instrución.

A Instrución SEM 2/2026 establece que todo o tempo durante o que unha persoa tivese residencia por protección temporal conta para eses cinco anos.

A Instrución SEM 2/2026 establece que todo o tempo durante o que unha persoa tivese residencia por protección temporal conta para eses cinco anos.

Ademais, se posteriormente cambia a outro permiso de residencia, ambos os períodos súmanse.

Un exemplo sinxelo:

Unha persoa leva catro anos residindo legalmente en España con protección temporal e despois obtén outra autorización de residencia.

Teñense en conta para calcular cando pode alcanzar os cinco anos necesarios para solicitar a longa duración, sempre que cumpra tamén os demais requisitos legais.

Teñense en conta para calcular cando pode alcanzar os cinco anos necesarios para solicitar a longa duración, sempre que cumpra tamén os demais requisitos legais.

Por iso é especialmente importante revisar a situación das persoas que chegaron a España durante os primeiros meses da guerra de Ucraína.

7. Teño que renunciar primeiro á protección temporal?

Non convén facelo antes de conseguir a nova autorización.

A Instrución establece unha orde moi clara.

Primeiro solicítase a nova autorización.

Despois a Administración concede esa nova residencia.

Cando posteriormente vaia solicitar a súa nova Tarxeta de Identidade de Estranxeiro (TIE), terá que achegar o xustificante que demostra que solicitou esa renuncia.
Isto é moi importante: ter dereito a solicitar outro permiso non significa que haxa que renunciar inmediatamente á protección temporal.

Cando posteriormente vaia solicitar a súa nova Tarxeta de Identidade de Estranxeiro (TIE), terá que achegar o xustificante que demostra que solicitou esa renuncia.
Isto é moi importante: ter dereito a solicitar outro permiso non significa que haxa que renunciar inmediatamente á protección temporal.

Primeiro debe estudarse o caso e tramitar correctamente a nova residencia.

Entón, todas as persoas con protección temporal deben cambiar agora de permiso?

Non.

Cada situación é diferente.

Cada situación é diferente.

Unha persoa pode ter un traballo estable. Outra pode estar estudando. Outra pode levar xa varios anos en España. Outra pode ser familiar dunha persoa española. Outra pode ter fillos menores.

A mellor vía dependerá da historia de cada persoa.

Cando remata a protección temporal para as persoas desprazadas de Ucraína?

Isto non significa que haxa que esperar ata esa data para buscar outra residencia.

Isto non significa que haxa que esperar ata esa data para buscar outra residencia.

Precisamente a finalidade destas medidas é facilitar unha transición gradual cara a outras situacións legais cando as persoas cumpran os requisitos.

Podo conseguir directamente a residencia de longa duración?

O especialmente importante da Instrución SEM 2/2026 é que confirma que o tempo pasado baixo protección temporal conta integramente para calcular eses cinco anos.

O especialmente importante da Instrución SEM 2/2026 é que confirma que o tempo pasado baixo protección temporal conta integramente para calcular eses cinco anos.

Por iso, as persoas que obtiveron protección temporal durante 2022 deberían revisar con especial atención cando alcanzarán os cinco anos.

Podo pedir arraigo sen perder primeiro a protección temporal?

Si.

Está garantida a nova residencia?

Despois haberá que demostrar os requisitos específicos do tipo de arraigo solicitado.

Está garantida a nova residencia?

Non.

Por iso é necesario estudar cuestións como o tempo de residencia en España, o traballo, os estudos, a situación familiar, a documentación, os antecedentes e calquera outra circunstancia relevante.

Por iso é necesario estudar cuestións como o tempo de residencia en España, o traballo, os estudos, a situación familiar, a documentación, os antecedentes e calquera outra circunstancia relevante.

A decisión final corresponde á Administración competente.

Que recomendamos desde SenValos?

Pode que aínda sexa conveniente manter a túa protección temporal, pero tamén pode que xa cumpras os requisitos para conseguir unha residencia máis estable mediante o traballo, o arraigo, os vínculos familiares ou mesmo a longa duración.

Pode que aínda sexa conveniente manter a túa protección temporal, pero tamén pode que xa cumpras os requisitos para conseguir unha residencia máis estable mediante o traballo, o arraigo, os vínculos familiares ou mesmo a longa duración.

Non todas as persoas deben utilizar a mesma vía.

Antes de presentar unha solicitude ou renunciar á protección temporal, convén comprobar cal é a opción máis segura para a túa situación.

Necesitas axuda?

Trae, se é posible, a túa documentación de protección temporal, pasaporte, TIE, padrón, documentación laboral ou de estudos e calquera documento relacionado coa túa situación familiar.

Trae, se é posible, a túa documentación de protección temporal, pasaporte, TIE, padrón, documentación laboral ou de estudos e calquera documento relacionado coa túa situación familiar.

O máis importante é non renunciar á túa protección temporal antes de comprobar que a nova vía de residencia é axeitada para o teu caso.

Fontes oficiais: Instrución SEM 2/2026 da Secretaría de Estado de Migracións; Real decreto 316/2026, do 14 de abril; Regulamento de estranxeiría aprobado polo Real decreto 1155/2024; e normativa europea sobre protección temporal das persoas desprazadas de Ucraína.

Información actualizada en setembro de 2026. Este contido é informativo e non substitúe o estudo individual de cada expediente.

Resumo rápido

España cambia unha das vías que máis empregaron as persoas venezolanas nos últimos anos.

Ata agora, moitas persoas de Venezuela solicitaban protección internacional en España. Se se denegaba o asilo, en moitos casos recibían unha autorización de residencia por razóns humanitarias. Esa tarxeta permitíalles vivir e traballar legalmente en España.

Pero isto cambia.

A partir do 12 de xuño de 2026, España deixará de conceder e renovar as autorizacións de residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional. A nota informativa do Ministerio do Interior resúmeo así: desde esa data non se poderán conceder nin renovar estas autorizacións, aínda que a solicitude de protección internacional se presentase antes.

Isto afecta directamente a moitas persoas venezolanas.

A idea principal é sinxela: xa non convén esperar a que remate o asilo pensando que despois chegará automaticamente unha tarxeta humanitaria. Agora hai que revisar cada caso e elixir a vía correcta.

Que eran as razóns humanitarias para persoas venezolanas?

Durante anos, moitas persoas venezolanas solicitaban asilo en España. En moitos casos, España non recoñecía o asilo nin a protección subsidiaria, pero si concedía unha autorización de residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional.

Esa tarxeta permitía:

• Vivir legalmente en España.
• Traballar.
• Ter unha TIE.
• Renovar a autorización.
• Construír unha vida con máis estabilidade.

Para moitas familias venezolanas foi unha solución real: podían traballar, alugar unha vivenda, escolarizar os seus fillos e fillas e vivir con menos medo.

Pero esta vía deixa de funcionar como antes.

Que di a nova instrución?

A nota informativa do Ministerio do Interior sinala dúas datas clave.

Desde o 16 de abril de 2026, as persoas que xa teñen unha autorización de residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional, de carácter anual, poden solicitar a modificación cara a outras autorizacións de residencia e traballo.

Desde o 12 de xuño de 2026, non se poderán conceder nin renovar autorizacións de residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional.

Dito de forma sinxela:

Se tes unha tarxeta humanitaria, non debes esperar a renovala como antes. Debes estudar unha modificación.

Se tes o asilo en trámite, non debes contar con que, se cho denegan, che darán automaticamente unha tarxeta humanitaria.

Se chegaches antes do 1 de xaneiro de 2026, pode que teñas unha vía mediante a regularización extraordinaria.

Se chegaches despois do 1 de xaneiro de 2026, non entras nesa regularización extraordinaria.

Por que cambia isto?

O cambio está relacionado co novo Pacto Europeo de Migración e Asilo. A nota informativa explica que a normativa europea permite que os países teñan estatutos humanitarios nacionais, pero esixe que eses estatutos non se confundan coa protección internacional.

Por iso, España deixa de utilizar as razóns humanitarias de protección internacional como saída xeral para moitas persoas venezolanas cuxo asilo era denegado.

Ademais, o Real Decreto 316/2026 introduce dúas novas vías extraordinarias:

• A Disposición Adicional Vixésima, asociada ao modelo EX-31, para persoas que solicitaron protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.
• A Disposición Adicional Vixésimo primeira, asociada ao modelo EX-32, para persoas que estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026 e cumpren determinados requisitos de traballo, familia ou vulnerabilidade.

Caso 1: Son venezolano/a e solicitei protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026

Que cambia para min?

Se es venezolano/a e solicitaches protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026, debes revisar a vía do EX-31.

O EX-31 é a autorización de residencia temporal por circunstancias excepcionais por razón de arraigo para persoas solicitantes de protección internacional. O Real Decreto 316/2026 establece que poden solicitar esta autorización as persoas que, antes do 1 de xaneiro de 2026, presentasen, rexistrasen ou formalizasen unha solicitude de protección internacional en España, sempre que cumpran os requisitos.

Isto pode aplicarse aínda que o expediente estea en trámite, aínda que haxa recurso ou aínda que a persoa xa non conserve a condición de solicitante de protección internacional, sempre que cumpra os requisitos do procedemento.

Pasos recomendados

1. Comproba a data da túa solicitude de asilo

A data importante é se solicitaches protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.

Se a resposta é si, estuda o EX-31.

2. Non desistas do asilo sen asesoramento

Non convén retirar a solicitude de asilo «por se acaso». O propio criterio interpretativo recomenda non presentar un desistimento nin unha renuncia cando xa se presentou unha solicitude ou se ten unha autorización en vigor, porque a finalidade do proceso extraordinario é conceder unha autorización a persoas que estaban en situación irregular ou que son ou foron solicitantes de protección internacional.

No caso do EX-31, se se concede a autorización, para solicitar a TIE haberá que acreditar o desistimento da solicitude de protección internacional ou do recurso pendente. Pero ese paso debe facerse no momento correcto, non antes.

3. Prepara a documentación

Convén preparar:

• Modelo oficial EX-31.
• Copia completa do pasaporte, en vigor ou caducado.
• Proba de ter solicitado protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.
• Probas de permanencia en España durante os cinco meses anteriores á solicitude.
• Certificado de antecedentes penais do país ou países onde vivises nos últimos cinco anos antes de entrar en España, ou proba de telo solicitado.
• Xustificante do pagamento da taxa.
• Documentos que proben a túa vida en España: empadroamento, tarxeta vermella, resgardo de asilo, citas, informes sociais, documentos médicos, escolares ou laborais.

4. Presenta antes do 30 de xuño de 2026

A autorización por EX-31 pode solicitarse ata o 30 de xuño de 2026.

Non é recomendable esperar ao último día. Se falta algún documento, pode non haber tempo para corrixilo.

5. Revisa a habilitación provisional para traballar

Desde a comunicación do inicio da tramitación, a persoa solicitante queda habilitada provisionalmente para residir e traballar por conta allea ou por conta propia ata que se resolva o procedemento.

Isto é importante para quen necesita traballar legalmente canto antes.

Caso 2: Xa teño tarxeta de residencia por razóns humanitarias

Que cambia para min?

Se xa tes unha tarxeta de residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional, o cambio principal é este: non debes planificar o teu futuro pensando en renovala igual que antes.

A nota informativa indica que desde o 12 de xuño de 2026 non se renovarán estas autorizacións. Pero tamén abre unha saída: desde o 16 de abril de 2026, as persoas titulares dunha residencia humanitaria anual poden solicitar a modificación cara a outras autorizacións de residencia e traballo.

Pasos recomendados

1. Comproba que tarxeta tes

Revisa se a túa tarxeta é unha residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional.

Isto é importante porque a posibilidade de modificación se refire a esta modalidade concreta.

2. Non esperes a que caduque

Se a túa tarxeta caduca pronto, revisa xa que modificación podes solicitar. Esperar ao último momento pode deixarche sen marxe para conseguir un contrato, preparar a documentación ou corrixir erros.

3. Estuda unha modificación de residencia e traballo

Dependendo da túa situación, pode valorarse unha modificación cara á residencia e ao traballo.

Por exemplo:

• Se xa traballas, revisa o contrato, a alta na Seguridade Social, a vida laboral e as nóminas.
• Se tes unha oferta de emprego, revisa se a empresa pode contratarte.
• Se queres traballar por conta propia, prepara un plan de actividade e medios económicos.
• Se tes familia española ou residente, estuda se existe unha vía familiar máis adecuada.
• Se levas tempo suficiente de residencia legal, revisa tamén a nacionalidade española por residencia.

4. Solicita asesoramento antes de presentar

Unha modificación mal formulada pode rematar nunha denegación.

Antes de presentar, revisa:

• Data de caducidade da tarxeta.
• Tempo de residencia legal.
• Traballo actual ou futuro.
• Situación familiar.
• Antecedentes penais.
• Pasaporte ou documentación dispoñible.
• Notificacións pendentes en DEHú ou Carpeta Cidadá.

5. Se tes un pasaporte venezolano caducado, revisa a súa validez

Existe unha instrución específica que recupera o criterio de validez dos pasaportes venezolanos caducados para trámites de estranxeiría e para a expedición ou entrega da TIE, debido ás dificultades que moitas persoas venezolanas seguen tendo para renovar o pasaporte.

Caso 3: Cheguei a España antes do 1 de xaneiro de 2026, pero solicitei asilo en xaneiro de 2026 ou despois

Que cambia para min?

Este caso é moi importante.

Se es venezolano/a, chegaches a España antes do 1 de xaneiro de 2026, pero solicitaches protección internacional a partir do 1 de xaneiro de 2026, non entras polo EX-31.

Por que?

Porque o EX-31 está pensado para persoas que solicitaron protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.

Pero pode haber outra vía: o EX-32, é dicir, a autorización por arraigo extraordinario da Disposición Adicional Vixésimo primeira.

Dito de forma sinxela: neste caso, a clave non é a data na que solicitaches asilo, senón a data na que xa estabas en España.

A Disposición Adicional Vixésimo primeira permite solicitar unha autorización de arraigo extraordinario ás persoas estranxeiras que se atopasen en España antes do 1 de xaneiro de 2026 e cumpran os requisitos acumulativos. Ademais, deben acreditar polo menos unha destas situacións: ter traballado ou ter intención de traballar, convivir cunha unidade familiar determinada ou atoparse nunha situación de vulnerabilidade acreditada.

Exemplo sinxelo

María chegou a España en novembro de 2025. Non pediu asilo ao chegar. Presentou a súa solicitude de protección internacional en febreiro de 2026.

María non pode usar o EX-31, porque pediu asilo despois do 1 de xaneiro de 2026.

Pero María si podería estudar o EX-32, porque estaba en España antes do 1 de xaneiro de 2026, sempre que cumpra os demais requisitos.

Pasos recomendados

1. Demostra que estabas en España antes do 1 de xaneiro de 2026

Garda e prepara probas claras:

• Empadroamento.
• Billete de avión ou selo de entrada.
• Citas médicas.
• Documentos escolares dos fillos ou fillas.
• Transferencias, compras ou xustificantes bancarios.
• Contrato de alugueiro ou autorización de aloxamento.
• Informes sociais.
• Citas de asilo.
• Documentos de ONG, concellos ou servizos sociais.

2. Comproba se cumpres unha das vías do EX-32

O EX-32 pode encaixar se se dá algunha destas situacións:

• Traballaches en España.
• Tes unha oferta ou compromiso de traballo.
• Queres traballar por conta propia e podes presentar unha declaración responsable.
• Convives con fillos menores, fillos maiores con discapacidade ou ascendentes de primeiro grao.
• Estás en situación de vulnerabilidade e podes acreditala cun informe dos servizos sociais ou dunha entidade habilitada.

3. Prepara a documentación básica

Convén preparar:

• Modelo oficial EX-32.
• Pasaporte completo, en vigor ou caducado.
• Probas de estar en España antes do 1 de xaneiro de 2026.
• Probas de permanencia continuada durante polo menos cinco meses antes da solicitude.
• Certificado de antecedentes penais ou proba de telo solicitado.
• Documentación laboral, familiar ou social segundo o caso.
• Xustificante do pagamento da taxa.

4. Non confundas EX-31 e EX-32

O EX-31 é para quen solicitou protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.

O EX-32 pode ser axeitado para quen estaba en España antes do 1 de xaneiro de 2026, aínda que solicitase asilo despois, sempre que cumpra os requisitos do arraigo extraordinario.

5. Presenta antes do 30 de xuño de 2026

O EX-32 tamén se pode solicitar ata o 30 de xuño de 2026.

Non convén esperar.

Caso 4: Cheguei a España despois do 1 de xaneiro de 2026 e solicitei protección internacional ao chegar

Que cambia para min?

Se chegaches a España despois do 1 de xaneiro de 2026 e solicitaches protección internacional despois da túa chegada, non podes acceder á regularización extraordinaria mediante o EX-31 nin o EX-32.

A razón é clara:

• O EX-31 esixe ter solicitado protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.
• O EX-32 esixe ter estado en España antes do 1 de xaneiro de 2026.
• Se chegaches despois desa data, quedas fóra desta regularización extraordinaria.

Isto non significa que a túa solicitude de asilo non exista. O teu expediente de protección internacional seguirá o seu curso. Pero hai un punto moi importante: se máis adiante che denegan a protección internacional e queres solicitar un arraigo ordinario, o tempo que pasaches esperando a resposta do asilo non conta para os dous anos esixidos polos arraigos.

O Regulamento establece que, para solicitar un arraigo, hai que ter permanecido en España de forma continuada durante polo menos dous anos, e engade que non se computa o tempo de permanencia durante a tramitación da solicitude de protección internacional ata a súa resolución firme na vía administrativa e, se é o caso, xudicial.

Dito de forma sinxela: mentres se está a estudar a túa solicitude de asilo, o contador dos dous anos para o arraigo non avanza.

Cando comeza a contar o tempo para un arraigo?

O tempo comeza a contar cando a persoa deixa de ser solicitante de protección internacional e queda en situación administrativa irregular.

O criterio de xestión indica que a persoa se considera en situación administrativa irregular desde a resolución denegatoria se non se recorre; ou, se se presenta un recurso, desde a última resolución firme que o desestime ou desde o desistimento do recurso.

Polo tanto, se unha persoa venezolana chega despois do 1 de xaneiro de 2026, solicita asilo e finalmente llo denegan en última instancia, non poderá sumar o tempo de espera do asilo para solicitar un arraigo.

Terá que esperar, como regra xeral, dous anos en situación administrativa irregular desde a data en que a denegación sexa firme ou desde o momento que legalmente marque o inicio desa situación irregular.

Exemplo sinxelo

José chegou a España en marzo de 2026 e solicitou asilo en abril de 2026.

O seu expediente tarda dous anos en resolverse. En 2028 denéganlle a protección internacional e esa denegación faise firme.

José non pode dicir: «Xa levo dous anos en España, entón podo solicitar un arraigo».

A razón é que eses dous anos foron tempo como solicitante de protección internacional, e ese tempo non conta para o arraigo.

Se queres optar por un arraigo ordinario, terás que empezar a contar desde que quedes en situación irregular tras a denegación firme. Na práctica, terías que esperar outros dous anos en situación administrativa irregular, salvo que poidas acollerte a outra vía diferente.

Pasos recomendados

1. Mantén o teu expediente de protección internacional en orde

Non faltes ás citas. Revisa as túas notificacións. Conserva todos os documentos: xustificante, tarxeta de solicitante, citas, comunicacións e calquera proba relacionada co teu caso.

2. Non contes coa tarxeta humanitaria como saída automática

Antes, moitas persoas venezolanas pensaban: «Se me denegan o asilo, quizais me dean razóns humanitarias».

Co novo criterio, esa expectativa xa non debe darse por segura. Desde o 12 de xuño de 2026 non se concederán nin renovarán autorizacións de residencia temporal por razóns humanitarias de protección internacional.

3. Ten claro que o tempo de asilo non suma para o arraigo

Este é o punto máis importante: estar á espera da resposta do asilo non serve para completar os dous anos do arraigo.

O contador comeza cando remata o procedemento de protección internacional e a persoa queda en situación administrativa irregular.

4. Busca asesoramento antes de recorrer, desistir ou esperar

Recorrer unha denegación pode ter sentido nalgúns casos, pero tamén pode alongar o tempo durante o cal non comeza a contar o prazo para o arraigo.

Desistir tamén ten consecuencias.

Antes de decidir, convén revisar o caso con detalle.

5. Valora outras vías ordinarias no futuro

Se non podes acceder á regularización extraordinaria, pode ser necesario estudar outras opcións:

• Autorización por estudos ou formación, se cumpres os requisitos.
• Residencia como familiar dunha persoa española, se existe vínculo.
• Autorizacións por traballo, se se cumpren as condicións.
• Arraigos ordinarios cando chegue o momento e se cumpran os prazos.
• Outras autorizacións previstas na normativa de estranxeiría.

6. Garda probas desde o primeiro día

Aínda que o tempo como solicitante de asilo non conte para os dous anos do arraigo, gardar documentos segue sendo importante.

Garda o empadroamento, os cursos, os informes sociais, a escolarización, a atención médica, os documentos familiares e calquera proba da túa vida en España. Poden servir para futuros trámites.

Diferenza clave entre os catro casos

A pregunta principal é: onde estabas e que fixeras antes do 1 de xaneiro de 2026?

A idea máis importante é esta: non todas as persoas venezolanas están na mesma situación. A data de chegada a España e a data de solicitude de asilo cambian completamente o camiño.

Preguntas frecuentes

España vai retirar automaticamente as tarxetas humanitarias?

Non se di que as tarxetas xa concedidas desaparezan de golpe. O que cambia é que desde o 12 de xuño de 2026 non se concederán nin renovarán estas autorizacións por razóns humanitarias de protección internacional. Por iso é importante estudar unha modificación antes de que caduque a tarxeta.

Se teño o asilo en trámite, concederánme razóns humanitarias?

Desde o 12 de xuño de 2026, xa non se debe esperar esa saída como viña sucedendo ata agora. Se tes o asilo en trámite, revisa outras vías, especialmente o EX-31 se solicitaches protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.

Teño que retirar a miña solicitude de asilo para solicitar o EX-31?

Non convén desistir sen asesoramento. En xeral, primeiro hai que revisar se cumpres os requisitos e presentar correctamente a solicitude. Se se concede a autorización, para solicitar a TIE haberá que acreditar o desistimento da protección internacional ou do recurso pendente.

Cheguei antes do 1 de xaneiro de 2026, pero solicitei asilo despois. Podo regularizar a miña situación?

Non mediante o EX-31, porque o EX-31 é para quen solicitou protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.

Pero podes estudar o EX-32 se demostras que estabas en España antes desa data e cumpres os demais requisitos: traballo ou intención de traballar, unidade familiar ou situación de vulnerabilidade.

Cheguei despois do 1 de xaneiro de 2026. Podo solicitar o EX-32?

Non. O EX-32 está pensado para persoas que xa estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026.

Se chegaches despois, debes continuar co teu procedemento de protección internacional e revisar outras vías ordinarias de estranxeiría.

Se me denegan o asilo, conta ese tempo para solicitar un arraigo?

Non. O tempo durante o cal se tramita a solicitude de protección internacional non conta para os dous anos de permanencia esixidos polos arraigos ordinarios. Se a protección internacional é denegada de forma firme, o prazo para o arraigo comezará a contar desde que a persoa quede en situación administrativa irregular.

Ata cando podo solicitar o EX-31 ou o EX-32?

Ata o 30 de xuño de 2026, se cumpres os requisitos aplicables en cada caso.

Podo usar o pasaporte venezolano caducado?

En moitos trámites de estranxeiría admítese o pasaporte venezolano caducado conforme á instrución conxunta vixente. Aínda así, convén achegar unha copia completa e revisar o trámite concreto.

Conclusión

Este cambio marca un antes e un despois para moitas persoas venezolanas en España.

Ata agora, moitas familias confiaban en que, aínda que o asilo fose denegado, poderían recibir unha tarxeta por razóns humanitarias. A partir do 12 de xuño de 2026, esa vía deixa de funcionar como antes.

Desde SenValos recomendamos actuar con orde:

1. Revisa a túa situación actual.
2. Comproba a data de chegada a España.
3. Comproba a data de solicitude de protección internacional.
4. Non desistas de ningún procedemento sen asesoramento.
5. Valora o EX-31 se solicitaches protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.
6. Valora o EX-32 se estabas en España antes do 1 de xaneiro de 2026, aínda que solicitases asilo despois.
7. Valora a modificación se xa tes unha tarxeta humanitaria.
8. Ter claro que, para quen chegou despois do 1 de xaneiro de 2026, o tempo de asilo non conta para os dous anos do arraigo.
9. Garda todos os documentos.
10. Presenta as solicitudes dentro do prazo.

A clave é sinxela: non esperar a que chegue o problema. Hai que preparar a solución antes.

O Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións actualizou os criterios para aplicar o Real decreto 316/2026, que regula o proceso de regularización extraordinaria.

Estes criterios son importantes porque explican como deben interpretar as Oficinas de Estranxeiría algunhas partes da norma. É dicir, axudan a saber quen pode presentar a solicitude, que documentos se piden nalgúns casos e que ocorre con menores, familias, persoas solicitantes de asilo, persoas vulnerables ou persoas que xa tiñan outro trámite aberto.

Neste artigo explicámolo de forma sinxela.

1. Persoas que solicitaron asilo antes do 1 de xaneiro de 2026

Un dos puntos máis importantes é o das persoas que solicitaron protección internacional, é dicir, asilo.

O criterio confirma que poden acollerse a esta vía todas as persoas que solicitaron protección internacional antes do 1 de xaneiro de 2026.

E isto é importante: non é necesario que sigan sendo solicitantes de asilo no momento de presentar a regularización.

Polo tanto, poden solicitar esta autorización as persoas que pediron asilo antes do 1 de xaneiro de 2026 e se atopen nalgunha destas situacións:

• A súa solicitude de asilo segue en trámite.
• Desistiron da solicitude de asilo.
• Desistiron dun recurso contra a denegación do asilo.
• Recibiron unha denegación de asilo.
• Presentaron un recurso administrativo ou xudicial e aínda está pendente.
• Recibiron unha resolución negativa do recurso.

Exemplo sinxelo

Ahmed solicitou asilo en marzo de 2025, denegáronllo e presentou un recurso. Aínda que o recurso siga pendente, tamén pode utilizar esta vía.

Ahmed solicitou asilo en marzo de 2025, denegáronllo e presentou un recurso. Aínda que o recurso siga pendente, tamén pode utilizar esta vía.

E se unha persoa pediu asilo antes do 1 de xaneiro de 2026, pero despois desistiu, tamén pode acceder a esta vía.

2. Persoas que estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026 pero pediron asilo despois

O criterio tamén aclara outra situación moi habitual.

Se unha persoa xa estaba en España antes do 1 de xaneiro de 2026, pero pediu asilo despois desa data, non entra pola vía de protección internacional anterior ao 1 de xaneiro.

Nese caso, poderá solicitar a autorización pola vía de arraigo extraordinario, sempre que cumpra o resto dos requisitos.

Exemplo sinxelo

Como pediu asilo despois do 1 de xaneiro de 2026, non entraría pola vía de solicitantes de protección internacional anterior ao 1 de xaneiro. Pero si podería acceder ao arraigo extraordinario se acredita que estaba en España antes do 1 de xaneiro de 2026 e cumpre os demais requisitos.

Como pediu asilo despois do 1 de xaneiro de 2026, non entraría pola vía de solicitantes de protección internacional anterior ao 1 de xaneiro. Pero si podería acceder ao arraigo extraordinario se acredita que estaba en España antes do 1 de xaneiro de 2026 e cumpre os demais requisitos.

3. O certificado de vulnerabilidade non se esixe en todos os casos

Este é outro punto moi importante.

Para o arraigo extraordinario hai varias vías. A norma fala de tres grandes posibilidades.

Primeira: ter traballado en España ou ter intención de traballar. Isto pode acreditarse con traballo previo, cunha oferta de emprego ou cunha declaración responsable se a persoa quere traballar por conta propia.

Segunda: vivir en España formando parte dunha unidade familiar. Por exemplo, con fillos menores, fillos maiores con discapacidade ou ascendentes de primeiro grao cos que se convive.

Terceira: atoparse nunha situación de vulnerabilidade, acreditada mediante un certificado ou informe.

O criterio deixa claro que o certificado ou informe de vulnerabilidade só se esixe cando a persoa presenta a solicitude pola vía de vulnerabilidade.

Non se esixe se a persoa presenta a solicitude pola vía laboral ou pola vía de unidade familiar.

Exemplo sinxelo

Se unha nai presenta a solicitude porque vive co seu fillo menor e forman unha unidade familiar, tampouco necesita un certificado de vulnerabilidade.

Se unha nai presenta a solicitude porque vive co seu fillo menor e forman unha unidade familiar, tampouco necesita un certificado de vulnerabilidade.

Pero se unha persoa presenta a solicitude porque non pode acreditar traballo nin unidade familiar e quere facelo por situación de vulnerabilidade, entón si necesita o certificado ou informe.

4. Quen pode emitir o certificado ou informe de vulnerabilidade

O criterio explica que entidades poden elaborar este certificado.

Poden emitilo:

• As entidades do Terceiro Sector inscritas no Rexistro Electrónico de Colaboradores de Estranxeiría.
• As organizacións sindicais inscritas nese rexistro.
• As administracións públicas competentes en materia de asistencia social ou servizos sociais.

Isto significa que non calquera asociación pode emitir este certificado. Debe estar correctamente inscrita ou ser unha entidade pública competente en servizos sociais.

5. Regras importantes sobre os certificados de vulnerabilidade

O criterio aclara varias cuestións prácticas:

A entidade debe estar inscrita no Rexistro Electrónico de Colaboradores de Estranxeiría se se trata dunha entidade do Terceiro Sector ou dun sindicato.

Se a entidade ten un ámbito territorial limitado, só pode emitir certificados dentro dese territorio.

Por exemplo, unha entidade inscrita para actuar só en Galicia non debería emitir certificados para unha persoa que vive en Andalucía.

A entidade non está obrigada a emitir certificados. Estar inscrita no rexistro non significa que teña que elaboralos para todas as persoas que os soliciten.

O certificado pode asinalo calquera persoa que forme parte da entidade. Non é necesario que esa persoa apareza individualmente no censo de persoas habilitadas do rexistro.

O certificado debe levar o selo da entidade, que pode ser electrónico ou físico.

Tamén debe figurar o número de inscrición da entidade no rexistro.

Ademais, o certificado debe ser gratuíto.

6. Informes emitidos polos servizos sociais

O criterio tamén aclara que as entidades competentes en asistencia social son as administracións públicas que teñen competencias en servizos sociais.

Por exemplo, os servizos sociais municipais ou autonómicos, segundo o caso.

Nestes casos, o informe de vulnerabilidade pode asinalo calquera persoa que traballe nesa entidade pública competente en asistencia social.

Isto pode facilitar a emisión do documento, porque non esixe que o asine unha persoa concreta cun cargo moi específico.

7. Recomendación importante: non desistir nin renunciar sen revisar antes

O criterio recomenda que as persoas que xa teñan presentada unha solicitude de autorización de estancia ou residencia, ou que xa teñan unha autorización en vigor, non presenten un desistimento nin unha renuncia sen analizar ben o caso.

Isto é moi importante.

O proceso extraordinario está pensado para persoas que estaban en situación irregular ou para persoas que son ou foron solicitantes de protección internacional.

Se unha persoa xa ten unha autorización ou un procedemento en marcha, renunciar pode prexudicala.

Exemplo sinxelo

Outro exemplo: unha persoa ten presentada unha renovación ou modificación. Antes de desistir, debe revisar se realmente lle convén.

Outro exemplo: unha persoa ten presentada unha renovación ou modificación. Antes de desistir, debe revisar se realmente lle convén.

8. Menores nacidos en España

O criterio tamén fala de menores.

Cando unha persoa que pode solicitar a regularización ten fillos menores, tamén se permite presentar a autorización de residencia deses fillos.

No caso dos menores nacidos en España, a regra xeral do artigo 159 é que a autorización de residencia do menor se solicita a partir dos seis meses posteriores ao nacemento, ou desde que algún dos proxenitores obteña a residencia se iso ocorre despois. Neste proceso extraordinario permítese unha excepción: non é necesario esperar a que transcorran eses seis meses para presentar a solicitude do menor xunto coa do pai, nai ou titor que se acolle á regularización.

Exemplo sinxelo

9. Menores non nacidos en España

9. Menores non nacidos en España

Para os menores non nacidos en España tamén hai unha regra especial.

Normalmente, para autorizar a residencia dun menor non nacido en España esíxese acreditar unha permanencia previa de dous anos, ademais dos medios económicos e do aloxamento dos proxenitores ou titores.

Neste proceso extraordinario flexibilízanse estes requisitos.

Non se esixe a permanencia previa de dous anos.

Non se esixe que os proxenitores ou titores acrediten os medios económicos e o aloxamento como nunha reagrupación familiar ordinaria.

Pero si debe acreditarse que o menor permaneceu en España de forma ininterrompida durante os cinco meses anteriores á solicitude.

Exemplo sinxelo

10. As solicitudes dos menores deben presentarse de forma simultánea

10. As solicitudes dos menores deben presentarse de forma simultánea

O criterio indica que, cando unha persoa solicite a autorización pola disposición adicional vixésima ou vixésimo primeira e teña fillos menores, ou fillos maiores con discapacidade ou necesidades de apoio, tamén debe presentar simultaneamente a solicitude de residencia deses fillos.

Isto significa que o correcto é tramitar as solicitudes conxuntamente para que se resolvan ao mesmo tempo.

Exemplo sinxelo

Non se trata simplemente de «engadir o menor á solicitude da nai». O menor tamén necesita a súa propia solicitude, aínda que estea vinculada á do proxenitor.

Non se trata simplemente de «engadir o menor á solicitude da nai». O menor tamén necesita a súa propia solicitude, aínda que estea vinculada á do proxenitor.

11. Que pasa se xa se presentou a solicitude do adulto e non se presentou a do menor

O criterio tamén aclara un suposto práctico.

Se unha persoa xa presentou a súa solicitude de residencia temporal por circunstancias excepcionais e non presentou ao mesmo tempo a do menor, poderá presentar a solicitude do menor ata o 30 de xuño de 2026.

A finalidade é que ambas as resolucións poidan emitirse de forma simultánea.

Exemplo sinxelo

12. Tamén se aplica a persoas con residencia de longa duración

12. Tamén se aplica a persoas con residencia de longa duración

O criterio di que estas regras transitorias sobre menores tamén se aplican ás persoas estranxeiras titulares dunha autorización de residencia de longa duración respecto dos seus fillos menores, fillos maiores con discapacidade ou persoas que estean baixo a súa tutela.

Isto é importante porque amplía a posibilidade de aplicar estas regras especiais tamén ás familias nas que o proxenitor xa ten unha residencia de longa duración.

13. Solicitudes presentadas entre o 20 de maio de 2025 e o 15 de abril de 2026

A disposición transitoria segunda é moi importante para as solicitudes que xa estaban presentadas antes da entrada en vigor do Real decreto 316/2026.

O criterio aclara que se aplica ás solicitudes en trámite presentadas entre o 20 de maio de 2025 e o 15 de abril de 2026, ambos os días incluídos.

Tamén se aplica aos recursos en trámite, tanto administrativos como xudiciais.

Isto afecta as autorizacións de residencia temporal por circunstancias excepcionais do título VII do Regulamento, agás a autorización por razóns humanitarias do artigo 128.1.

14. Que requisitos se esixirán nesas solicitudes antigas

O criterio distingue dúas situacións.

Nas solicitudes presentadas ao abeiro da disposición transitoria quinta do Regulamento de 2024 antes da entrada en vigor do Real decreto 316/2026, só se esixe acreditar a carencia de antecedentes penais e non representar unha ameaza para a orde pública, a seguridade pública ou a saúde pública.

Noutras solicitudes de residencia temporal por circunstancias excepcionais que estivesen en trámite e fosen presentadas entre o 20 de maio de 2025 e o 15 de abril de 2026, esíxese que a persoa estivese en España antes do 1 de xaneiro de 2026 e que cumpra os requisitos xerais da disposición adicional vixésimo primeira.

Exemplo sinxelo

15. Que autorización se concede neses expedientes en trámite

15. Que autorización se concede neses expedientes en trámite

O criterio indica que as persoas con solicitudes en trámite presentadas entre o 20 de maio de 2025 e o 15 de abril de 2026 accederán á autorización que solicitaran.

A súa vixencia comezará desde a concesión.

Isto é importante porque non se transforma automaticamente todo nunha única autorización nova. Se a persoa solicitou arraigo socioformativo, accederá ao arraigo socioformativo. Se solicitou outra autorización por circunstancias excepcionais, accederá a esa autorización se cumpre os requisitos.

16. Caso especial do arraigo socioformativo

O criterio aclara que, se unha persoa solicitara arraigo socioformativo e obtén unha resolución favorable, accederá a esa autorización coas súas propias características.

Isto inclúe a autorización para traballar por conta allea cun límite máximo de 30 horas semanais.

Unha persoa solicitou arraigo socioformativo en outubro de 2025 e agora concédenlle a autorización. Poderá traballar, pero co límite propio desta figura: un máximo de 30 horas semanais.

Unha persoa solicitou arraigo socioformativo en outubro de 2025 e agora concédenlle a autorización. Poderá traballar, pero co límite propio desta figura: un máximo de 30 horas semanais.

O criterio tamén aclara unha cuestión importante sobre o arraigo sociolaboral.

O criterio tamén aclara unha cuestión importante sobre o arraigo sociolaboral.

A eficacia da solicitude de autorización por arraigo sociolaboral non quedará supeditada á alta previa na Seguridade Social.

Isto significa que non se esixe a alta previa para que a solicitude sexa eficaz.

Exemplo sinxelo

18. Persoas con autorización vixente: coidado cos prazos

18. Persoas con autorización vixente: coidado cos prazos

As disposicións adicionais vixésima e vixésimo primeira esixen que a persoa non sexa titular dunha autorización de estancia ou residencia e que non teña en trámite unha solicitude de concesión, prórroga, renovación ou modificación.

O criterio aclara que unha persoa non poderá solicitar estas autorizacións se se atopa dentro dos tres meses posteriores á finalización da súa autorización, porque durante ese prazo aínda pode solicitar a prórroga, renovación ou modificación da súa autorización anterior.

Exemplo sinxelo

19. Familiares: presentar xuntos non significa que todos queden exentos dos requisitos

19. Familiares: presentar xuntos non significa que todos queden exentos dos requisitos

O criterio aclara un punto moi importante sobre os familiares.

A norma permite que determinados familiares presenten a solicitude de forma simultánea e que as solicitudes se resolvan ao mesmo tempo.

Isto pode aplicarse a:

• Ascendentes de primeiro grao.
• Cónxuxe.
• Parella rexistrada.

Pero o criterio aclara que esta posibilidade serve para presentar xuntos e resolver xuntos. Non significa que os familiares queden automaticamente autorizados nin que non teñan que cumprir os requisitos.

Cada solicitante debe cumprir os requisitos xerais da autorización que lle corresponda.

Entre outros:

• Estar en España antes do 1 de xaneiro de 2026.
• Ter permanecido en España de forma ininterrompida durante os cinco meses anteriores á solicitude.

Exemplo sinxelo

Non abonda con ser o marido da solicitante.

Non abonda con ser o marido da solicitante.

20. Unidade familiar no arraigo extraordinario

O criterio tamén explica como debe entenderse a vía de unidade familiar dentro do arraigo extraordinario.

A unidade familiar pode estar formada por:

• Fillas e fillos menores de idade.
• Fillas e fillos maiores de idade con discapacidade que precisen apoio.
• Fillas e fillos maiores que non poidan atender as súas propias necesidades polo seu estado de saúde.
• Ascendentes de primeiro grao cos que se conviva.

O criterio aclara que o requisito de convivencia se aplica a todos estes familiares.

É dicir, non abonda con ter o vínculo familiar. Tamén hai que convivir.

Exemplo sinxelo

Pero se unha persoa ten a súa nai noutra cidade e non conviven, non se cumpriría o requisito de convivencia para esa vía.

Pero se unha persoa ten a súa nai noutra cidade e non conviven, non se cumpriría o requisito de convivencia para esa vía.

21. Familiares menores ou con discapacidade

Cando se trate de fillos menores ou fillos maiores con discapacidade ou necesidades de apoio, aplícanse os requisitos dos artigos 159 e 160 do Regulamento, coas particularidades establecidas na disposición transitoria primeira.

Isto significa que hai que distinguir entre:

• Menor nacido en España.
• Menor non nacido en España.
• Persoa maior de idade con discapacidade ou necesidades de apoio.
• Persoa que non pode atender as súas propias necesidades polo seu estado de saúde.

Nestes casos, a solicitude debe prepararse correctamente e achegar a documentación que probe o vínculo familiar, a convivencia e a permanencia cando sexa necesario.

22. Ascendentes de primeiro grao e fillos maiores sen discapacidade

O criterio aclara que, cando se trate de ascendentes de primeiro grao ou fillos maiores de idade sen discapacidade, deberán cumprir os requisitos xerais da disposición adicional vixésimo primeira.

Pero, se forman parte da unidade familiar e conviven, enténdese que tramitan pola vía de unidade familiar.

Nese caso non necesitan acreditar a vulnerabilidade mediante un certificado ou informe.

Exemplo sinxelo

23. Resumo final: ideas clave

23. Resumo final: ideas clave

A actualización do 18 de maio de 2026 aclara varias cuestións importantes:

As persoas que solicitaron asilo antes do 1 de xaneiro de 2026 poden acollerse á vía de protección internacional aínda que o seu asilo estea en trámite, denegado, recorrido ou mesmo aínda que desistisen.

As persoas que estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026 pero pediron asilo despois desa data poderán acceder ao arraigo extraordinario se cumpren os requisitos.

O certificado de vulnerabilidade só se esixe se se presenta a solicitude pola vía de vulnerabilidade.

Non se esixe un certificado de vulnerabilidade se se presenta pola vía laboral ou pola vía de unidade familiar.

As entidades que emitan certificados de vulnerabilidade deben cumprir requisitos concretos.

Non convén desistir nin renunciar a autorizacións ou solicitudes en trámite sen revisar ben o caso.

Os menores poden presentar a súa autorización vinculada á solicitude do proxenitor, con regras especiais máis flexibles.

As solicitudes dos menores deben presentarse de forma simultánea ou, se xa se presentou a do adulto, ata o 30 de xuño de 2026.

As solicitudes en trámite presentadas entre o 20 de maio de 2025 e o 15 de abril de 2026 poden beneficiarse do réxime transitorio.

Presentar as solicitudes familiares de forma conxunta non significa que todas as persoas queden exentas de cumprir os requisitos.

Na vía de unidade familiar, a convivencia é obrigatoria.

24. Recomendación de SenValos

Este proceso pode ser unha gran oportunidade para moitas persoas, pero cada caso debe revisarse con coidado.

Non todas as persoas acceden pola mesma vía. Non é o mesmo ter solicitado asilo antes do 1 de xaneiro de 2026, telo solicitado despois, ter fillos menores, vivir con familiares, ter unha oferta de traballo ou estar nunha situación de vulnerabilidade.

Por iso, antes de presentar a solicitude, é importante revisar ben:

• A data de entrada en España.
• A data de solicitude de asilo, se a houbo.
• A situación administrativa actual.
• Se existe unha autorización en vigor ou un trámite pendente.
• A documentación que acredita a permanencia.
• Os antecedentes penais.
• A situación familiar.
• Se hai menores ou persoas con discapacidade.
• Se é necesario ou non un certificado de vulnerabilidade.

Desde SenValos recomendamos non presentar solicitudes incompletas ou mal encadradas, porque iso pode xerar requirimentos, atrasos ou mesmo denegacións.

A clave é elixir ben a vía e achegar a documentación adecuada desde o principio.

Desde o 12 de xuño de 2026 aplícase unha nova instrución do Ministerio do Interior sobre como se tramitan determinadas solicitudes de protección internacional en España. A instrución adapta a tramitación española aos novos regulamentos europeos do Pacto Europeo sobre Migración e Asilo.

Dito de forma sinxela: pedir asilo segue sendo un dereito, pero a Administración pode tramitar a solicitude por distintas vías, segundo onde se presente, como chegou a persoa a España e se cumpre ou non as condicións de entrada.

Que é a protección internacional?

A protección internacional é a axuda legal que pode solicitar unha persoa estranxeira cando non pode volver ao seu país porque alí pode sufrir persecución, violencia grave, ameazas, guerra ou outros danos importantes.

A protección internacional pode adoptar distintas formas, como o dereito de asilo ou a protección subsidiaria.

Un exemplo sinxelo: se unha persoa foxe do seu país porque a súa vida, liberdade ou seguridade están en perigo, pode pedir que España estude o seu caso e decida se necesita protección.

Que fai esta nova instrución?

A instrución non crea unha nova autorización de residencia. Tampouco elimina o dereito a solicitar protección internacional.

O que fai é explicar como debe tramitar a Administración española as solicitudes de protección internacional cando xa son aplicables os novos regulamentos europeos.

Estes regulamentos buscan que os países da Unión Europea teñan procedementos máis semellantes entre si e que algunhas solicitudes se resolvan máis rapidamente.

A instrución di que as solicitudes poderán tramitarse principalmente por tres vías:

1. Procedemento fronteirizo de asilo.
2. Procedemento acelerado de exame.
3. Procedemento de exame ordinario.

Ademais, pode existir un procedemento para decidir que país da Unión Europea é responsable de estudar a solicitude.

Que é o procedemento fronteirizo de asilo?

O procedemento fronteirizo de asilo é unha forma de tramitar a solicitude cando a persoa pide protección internacional nunha situación relacionada coa entrada en España.

Isto non significa que a persoa non poida solicitar protección. Si pode solicitala. Pero a súa solicitude estúdase mediante un procedemento especial e con prazos máis curtos.

Segundo a instrución, este procedemento pode aplicarse cando a persoa:

• solicita protección internacional nun posto fronteirizo;
• foi interceptada despois de cruzar unha fronteira exterior sen autorización;
• chega a España despois dunha operación de busca e salvamento;
• ou chega mediante unha recolocación desde outro Estado membro, se se cumpren as condicións previstas.

Ademais, para aplicar este procedemento, a persoa non debe contar con autorización de entrada e non debe cumprir as condicións ordinarias de entrada no espazo Schengen.

Explicado de forma moi sinxela: é como se a Administración dixese: «Primeiro imos estudar a túa solicitude antes de decidir se podes entrar formalmente no territorio».

Ten a persoa dereito a un avogado?

Si.

A instrución establece que a asistencia xurídica é obrigatoria no procedemento fronteirizo. Esta asistencia debe cubrir a formalización da solicitude e toda a tramitación administrativa.

Ademais, a lexislación española garante o acceso á asistencia xurídica gratuíta.

Isto é moi importante. Unha persoa que pide protección internacional na fronteira non debería afrontar soa o procedemento. Debe recibir orientación xurídica adecuada desde o inicio.

Pode intervir ACNUR?

Si, pero cunha condición importante: debe existir o consentimento previo da persoa solicitante.

Se a persoa o acepta, ACNUR pode acceder á solicitude de protección internacional e ser oído antes de que se dite unha resolución de inadmisión ou denegación.

Isto pode ser relevante en casos especialmente delicados, porque ACNUR é o Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados e ten un papel especializado en materia de protección internacional.

Canto pode tardar o procedemento fronteirizo?

A instrución indica que, ao principio, a Administración tentará examinar se existe algunha causa de inadmisión ou de denegación rápida. Nestes casos, procurarase resolver e notificar nun prazo de catro días naturais, aínda que pode haber unha ampliación nos termos previstos legalmente.

Se non é posible resolver nese prazo, a solicitude pode continuar dentro do procedemento fronteirizo ata a súa resolución.

O prazo máximo do procedemento fronteirizo é de 12 semanas, incluído o posible recurso contencioso-administrativo.

A Administración tentará resolver a parte administrativa no prazo máis breve posible, preferiblemente dentro das primeiras seis semanas desde o rexistro da solicitude.

Que pasa se pasan seis semanas e non hai resposta?

Este punto é importante.

A instrución di que se pasan seis semanas sen resolución nin notificación, iso non significa automaticamente que a persoa pase ao procedemento ordinario ou acelerado. Tampouco significa que quede autorizada para entrar en territorio español.

É dicir, o simple paso do tempo non cambia por si só o tipo de procedemento nin concede automaticamente a entrada.

A Administración deberá seguir tramitando e resolver canto antes, sen esgotar o prazo máximo de 12 semanas cando non sexa necesario.

Que pasa se a solicitude non debe seguir o procedemento fronteirizo?

Non todas as solicitudes de protección internacional se tramitan mediante o procedemento fronteirizo.

Se a solicitude non encaixa nese procedemento, deberá tramitarse mediante o procedemento de exame acelerado ou mediante o procedemento de exame ordinario, segundo corresponda.

Tamén pode ocorrer que unha solicitude comece no procedemento fronteirizo, pero despois se detecte que non debía seguir esa vía. Nese caso, poderá pasar ao procedemento que corresponda.

A idea básica é esta: cada solicitude debe seguir a vía legal adecuada, segundo as circunstancias concretas da persoa.

Que ocorre coas solicitudes presentadas nun CIE?

A instrución tamén fala das solicitudes presentadas nos Centros de Internamento de Estranxeiros.

Nestes casos, a solicitude tramitarase conforme ao procedemento que corresponda: fronteirizo, acelerado ou ordinario. A Administración deberá aplicar os regulamentos europeos e, cando sexa compatible, a normativa española.

Isto significa que unha persoa internada nun CIE tamén pode solicitar protección internacional e o seu caso debe ser estudado.

Desde cando se aplica esta instrución?

A instrución aplícase desde o 12 de xuño de 2026.

Por tanto, as persoas que soliciten protección internacional a partir desa data, ou cuxos procedementos estean afectados por esta nova regulación, deben ter en conta estes novos criterios de tramitación.

Que significa isto para unha persoa migrante?

En palabras sinxelas, esta instrución significa catro cousas:

Primeiro, segue sendo posible solicitar protección internacional. Ninguén debería entender esta instrución como unha prohibición de pedir asilo.

Segundo, o procedemento pode ser máis rápido, especialmente se a solicitude se presenta na fronteira ou nunha situación vinculada á entrada en España.

Terceiro, é moi importante recibir asesoramento xurídico desde o inicio, porque os prazos poden ser moi curtos e unha explicación incorrecta do caso pode prexudicar a solicitude.

Cuarto, cada caso debe analizarse individualmente. Non é o mesmo unha persoa que pide protección na fronteira, unha persoa que xa está dentro de España, unha persoa nun CIE ou unha persoa que chegou tras unha operación de rescate.

Preguntas frecuentes

Esta instrución elimina o dereito a pedir asilo?

Non. A instrución regula como se tramitan as solicitudes, pero non elimina o dereito a solicitar protección internacional.

Todas as solicitudes de asilo seguirán o procedemento fronteirizo?

Non. Só as que cumpran determinadas condicións. As outras solicitudes seguirán o procedemento acelerado ou o procedemento ordinario.

Podo ter un avogado?

Si. No procedemento fronteirizo, a asistencia xurídica é preceptiva e debe cubrir a solicitude e a tramitación administrativa.

O procedemento fronteirizo resólvese sempre en catro días?

Non necesariamente. A instrución di que se procurará resolver en catro días determinados supostos iniciais, pero se non é posible, a solicitude pode continuar dentro do procedemento aplicable.

Se pasan seis semanas, podo entrar automaticamente en España?

Non. A instrución aclara que a falta de resolución en seis semanas non supón automaticamente unha autorización de entrada nin un cambio de procedemento.

Esta instrución tamén se aplica en Galicia?

Si. É unha instrución estatal, polo que afecta á tramitación das solicitudes de protección internacional en toda España, tamén en Galicia.

Recomendación de SenValos

Se estás pensando en solicitar protección internacional, ou se xa a solicitaches e tes dúbidas sobre o teu procedemento, é recomendable recibir orientación especializada antes de tomar decisións importantes.

En SenValos traballamos desde Galicia acompañando a persoas migrantes en procesos de estranxeiría, protección internacional, regularización e inclusión sociolaboral. Cada caso ten detalles propios e convén revisalo con calma para evitar erros, especialmente cando existen prazos curtos ou procedementos acelerados.

Unha das dúbidas máis frecuentes entre as empresas que contrataron persoas participantes na regularización extraordinaria de 2026 é canto dura a súa autorización provisional para traballar.

A resposta é clara:

A autorización provisional non caduca automaticamente ao transcorrer tres meses. Mantense vixente ata que a Administración notifique unha resolución expresa sobre a solicitude.

Así o aclarou a Dirección Xeral de Xestión Migratoria nun criterio interpretativo asinado o 22 de xullo de 2026, relativo ás habilitacións provisionais previstas nas disposicións adicionais vixésima e vixésimo primeira do Regulamento de estranxeiría.

Esta aclaración é especialmente importante para empresas, asesorías laborais e persoas empregadoras, xa que evita que se produzan baixas, suspensións de contratos ou perdas de oportunidades laborais por unha interpretación incorrecta do prazo administrativo de tres meses.

Que é a autorización provisional de residencia e traballo?

As persoas que presentaron determinadas solicitudes dentro do proceso de regularización extraordinaria poden recibir unha comunicación de inicio do procedemento.

Desde que se recibe esa comunicación, a persoa queda provisionalmente habilitada para:

• Residir legalmente en España.
• Traballar por conta allea.
• Traballar por conta propia.

Esta habilitación provisional permite que unha empresa poida contratar a persoa e darlle de alta na Seguridade Social mentres a Administración estuda e resolve definitivamente o seu expediente.

É importante sinalar que a presentación da solicitude, por si soa, non sempre implica que a persoa xa estea autorizada para traballar. O documento fundamental é a comunicación administrativa que confirma o inicio da tramitación e recoñece expresamente a habilitación provisional.

Por que existía a dúbida sobre o prazo de tres meses?

A Lei orgánica 4/2000 establece, con carácter xeral, un prazo máximo de tres meses para resolver e notificar as solicitudes de autorización en materia de estranxeiría.

Cando transcorre ese prazo sen que exista unha resolución expresa, a solicitude pode entenderse desestimada por silencio administrativo.

Isto levou algunhas empresas e asesorías a interpretar que, ao cumprirse os tres meses:

• A autorización provisional deixaba de estar vixente.
• A persoa traballadora debía causar baixa na Seguridade Social.
• O contrato de traballo non podía continuar.
• A empresa podía ter problemas se mantiña a contratación.

O criterio da Dirección Xeral de Xestión Migratoria aclara que esa interpretación non é correcta.

O silencio administrativo non extingue o permiso provisional

O silencio administrativo negativo non equivale a unha resolución expresa de denegación.

A súa función é permitir que a persoa interesada presente o recurso administrativo ou xudicial que corresponda fronte á falta de resposta da Administración.

Polo tanto, o silencio administrativo é unha figura procesual que permite recorrer, pero non produce automaticamente todos os efectos dunha resolución denegatoria expresa.

Ademais, aínda que transcorresen os tres meses, a Administración segue tendo a obriga de ditar e notificar unha resolución expresa.

O criterio de Xestión Migratoria conclúe que o vencemento do prazo máximo para resolver non determina a perda da habilitación provisional. Esta continúa vixente mentres non se notifique unha resolución expresa.

Canto dura entón a autorización provisional de traballo?

A súa duración non está necesariamente limitada a tres meses.

A autorización provisional mantense:

Desde a comunicación de inicio do procedemento ata a notificación da resolución expresa que poña fin ao expediente.

Na práctica, poden darse dous resultados.

Resolución favorable

Cando a Administración concede a solicitude, a habilitación provisional dá paso á autorización definitiva de residencia e traballo.

A persoa traballadora poderá continuar coa súa actividade laboral conforme ás condicións da autorización concedida.

Resolución expresa denegatoria

Cando se notifica unha resolución expresa desfavorable, pérdese a habilitación provisional.

Polo tanto, é a denegación expresa notificada, e non o simple transcurso de tres meses, a que provoca a perda automática da autorización provisional.

Resumo para empresas e persoas empregadoras

Pode a empresa manter o contrato despois dos tres meses?

Si.

Cando a persoa traballadora recibiu a comunicación que recoñece a súa habilitación provisional e aínda non existe unha resolución expresa denegatoria, pode continuar desenvolvendo a súa actividade laboral con normalidade.

A empresa non debería tramitar unha baixa na Seguridade Social, suspender o contrato ou finalizar a relación laboral unicamente porque transcorreron tres meses desde a solicitude ou desde o inicio do procedemento.

O propio criterio sinala expresamente que as persoas que xa recibisen a comunicación de inicio poderán continuar traballando con normalidade mentres non se dite unha resolución expresa denegatoria.

Que documentación debería conservar a empresa?

Para dispor dunha trazabilidade documental axeitada, recoméndase que a empresa conserve:

1. Unha copia da comunicación de inicio do procedemento.
2. O documento no que conste que a persoa está provisionalmente habilitada para residir e traballar.
3. Unha copia do NIE, pasaporte ou documento identificativo da persoa traballadora.
4. Os xustificantes relacionados coa alta e a afiliación na Seguridade Social.
5. As comunicacións posteriores recibidas da Administración.
6. Unha consulta actualizada do estado do expediente cando sexa necesario comprobar que non se notificou unha resolución denegatoria.

Estas comprobacións permiten acreditar que a contratación se realizou baseándose nunha habilitación administrativa vixente.

Que ocorre se a empresa recibe unha consulta da súa asesoría laboral?

Pode suceder que unha asesoría, xestoría ou departamento de recursos humanos considere que a autorización caducou porque transcorreron tres meses.

Nese caso, convén facilitar:

• A comunicación de inicio do procedemento da persoa traballadora.
• A documentación que recoñece a habilitación provisional.
• O criterio interpretativo da Dirección Xeral de Xestión Migratoria do 22 de xullo de 2026.

A idea fundamental que debe trasladarse é que o silencio administrativo negativo non é unha denegación expresa e non extingue a habilitación provisional para traballar.

Persoas que aínda non recibiron a comunicación de inicio

O criterio tamén analiza a situación das persoas que presentaron a súa solicitude, pero aínda non recibiron a comunicación de inicio do procedemento.

Nestes casos, o transcurso de tres meses permite á persoa interesada presentar o correspondente recurso de alzada fronte ao silencio administrativo.

Non obstante, mentres non recibise a comunicación de inicio, non pode entenderse que xa dispoña da mesma habilitación provisional recoñecida a quen si recibiu ese documento.

A Administración mantén a súa obriga de tramitar o expediente e deberá comunicar posteriormente tanto o inicio do procedemento como a resolución definitiva, favorable ou desfavorable.

Preguntas frecuentes sobre a autorización provisional

A autorización provisional da regularización dura soamente tres meses?

Non. Os tres meses son o prazo xeral do que dispón a Administración para resolver, pero non constitúen a duración máxima da autorización provisional.

Pérdese o permiso de traballo cando se produce o silencio administrativo?

Non. O silencio administrativo permite presentar un recurso, pero non equivale a unha resolución expresa denegatoria nin extingue por si só a habilitación provisional.

Pode unha persoa continuar traballando despois de tres meses?

Si, sempre que recibise a comunicación de inicio que recoñece a súa habilitación provisional e non se lle notificase unha resolución expresa denegatoria.

Debe a empresa dar de baixa a persoa cando transcorran tres meses?

Non debería tramitarse unha baixa unicamente polo transcurso dos tres meses. A habilitación continúa vixente ata a resolución expresa.

É suficiente o xustificante de presentación da solicitude para contratar?

Non necesariamente. A empresa debe comprobar que a persoa recibiu a comunicación administrativa que recoñece o inicio do procedemento e a habilitación provisional para traballar.

Cando remata a autorización provisional?

Cando se notifica a resolución expresa. Se a resolución é favorable, a habilitación provisional é substituída pola autorización concedida. Se é denegatoria, pérdese a habilitación provisional.

Pode unha empresa contratar unha persoa con esta habilitación?

Si. A habilitación provisional permite traballar legalmente mentres permaneza vixente. A empresa debe conservar a documentación que acredita o seu recoñecemento.

Seguridade xurídica para as empresas

A aclaración publicada pola Dirección Xeral de Xestión Migratoria achega seguridade xurídica tanto ás persoas traballadoras como ás empresas.

A demora da Administración non pode provocar que unha persoa perda automaticamente o seu emprego nin que unha empresa teña que finalizar unha relación laboral que comezou legalmente.

En consecuencia, a mensaxe principal para as persoas empregadoras é a seguinte:

Se a persoa traballadora recibiu a comunicación que a habilita provisionalmente para traballar, pode continuar traballando despois dos tres meses mentres non se lle notifique unha resolución expresa denegatoria.

Asesoramento de SenValos para empresas

Desde a ONGD SenValos axudamos a empresas, asesorías e persoas empregadoras a resolver dúbidas relacionadas con:

• Contratación de persoas estranxeiras.
• Comprobación de autorizacións de residencia e traballo.
• Documentación necesaria para formalizar unha contratación.
• Situación dos expedientes de regularización extraordinaria.
• Continuidade dos contratos mentres se tramitan as autorizacións.
• Procedementos de estranxeiría vinculados ao emprego.

Antes de adoptar unha decisión laboral baseada na situación administrativa dunha persoa traballadora, recoméndase revisar a documentación concreta do expediente e comprobar se existe algunha resolución posterior.

Fonte oficial: Criterio interpretativo da Dirección Xeral de Xestión Migratoria relativo á vixencia da habilitación provisional prevista nas disposicións adicionais vixésima e vixésimo primeira do Regulamento da Lei orgánica 4/2000, asinado o 22 de xullo de 2026.

Cando sae un ditame do Consello de Estado, non significa que a regularización xa estea aprobada. Significa outra cousa: que o Consello revisou o borrador do Real Decreto e indicou que partes ve ben, que partes deben corrixirse e que cambios considera imprescindibles antes de que o Goberno o aprobe. Neste caso, o ditame é do 9 de abril de 2026 e termina dicindo que, se se incorporan as súas observacións esenciais, o proxecto pode elevarse ao Consello de Ministros.

Dito de forma moi sinxela: aínda non estamos ante a norma definitiva, pero xa sabemos bastante ben como quere organizarse o proceso de regularización extraordinaria e que problemas xurídicos e prácticos detectou o Consello de Estado. Iso é importante porque axuda a entender quen podería acollerse, que documentos poderían pedirse e que puntos poden cambiar no texto final.

Que persoas poderían entrar na regularización segundo o documento

O borrador revisado polo Consello de Estado debuxa dúas grandes vías de acceso. A primeira está pensada para persoas que pediran protección internacional en España antes do 1 de xaneiro de 2026. A segunda está pensada para persoas en situación administrativa irregular que encajen nunha nova figura chamada arraigamento extraordinario.

A idea xeral do proxecto é dar unha autorización de residencia temporal por circunstancias excepcionais, dentro do marco do arraigamento. Ademais, o borrador parte dunha previsión moi grande: calcula unhas 750.000 solicitudes e unhas 500.000 persoas beneficiarias, o que explica por que o Consello de Estado insiste tanto en que o procedemento ten que quedar moi claro e moi ben organizado.

1. Como sería a vía para persoas solicitantes de asilo

Según o texto revisado, poderían acceder a esta vía as persoas estranxeiras que, antes do 1 de xaneiro de 2026, presentasen, rexistrasen ou formalizasen a súa solicitude de protección internacional en España. O Consello de Estado, porén, pide unha primeira corrección importante: considera que non debe mesturarse esta vía coa apatridia, así que propón sacar do texto ás persoas solicitantes do estatuto de apátrida.

Aquí aparece unha das obxeccións máis relevantes do ditame. O borrador dicía que, se unha persoa pedía esta regularización, o seu procedemento de asilo quedaría paralizado ata que se resolvese de forma firme a solicitude de regularización. O Consello de Estado di claramente que isto debe suprimirse, porque pode crear inseguridade e perturbar a tramitación do asilo. Traducido a unha linguaxe moi simple: pedir a regularización non debería conxelar o expediente de asilo.

Isto pode ser unha das conclusións máis importantes para moitas persoas migrantes: o Consello de Estado ve mal que se obrigue, na práctica, a elixir entre seguir co asilo ou entrar na regularización extraordinaria. A súa recomendación é que ese “freo” desapareza do texto final.

2. Como sería a vía para persoas en situación administrativa irregular

A segunda porta é a do chamado arraigamento extraordinario. Aquí o borrador mete a varios grupos diferentes baixo unha mesma etiqueta. Non é unha soa situación. Son, en realidade, varias portas dentro da mesma porta.

A primeira subruta é para persoas que xa traballaron antes en España ou que queren traballar en diante. No caso de quen quere traballar por conta allea, o texto fala de oferta ou contrato, aínda que o Consello de Estado pide quitar a referencia a “contrato de traballo” e deixar mellor definido que se trata dunha oferta real de emprego. No caso de quen queira traballar por conta propia, o borrador prevé unha declaración responsable, pero o Consello di que debe explicarse moito mellor que debe conter: actividade, sector, ámbito, experiencia e outros datos básicos. Tamén advirte de que o texto non aclara ben como se probará o traballo xa realizado no pasado.

A segunda subruta é para persoas que viven en España coa súa unidade familiar, cando nesa unidade haxa fillas ou fillos menores de idade, fillas ou fillos maiores con discapacidade que necesiten apoio ou non poidan cubrir as súas propias necesidades, ou ascendentes de primeiro grao cos que convivan. Noutras palabras: o borrador intenta abrir unha vía especial para familias que xa están vivindo xuntas en España e que teñen unha situación de dependencia ou coidado.

A terceira subruta é para persoas en situación de vulnerabilidade. Aquí o Consello de Estado tamén pon o freo. Acepta que esa vulnerabilidade poida acreditarse por entidades competentes en asistencia social e, ademais, por entidades do Terceiro Sector inscritas no Rexistro Electrónico de Colaboradores de Estranxeiría. Pero esixe unha cousa moi importante: que a norma explique que se entende exactamente por vulnerabilidade. E ademais rexeita que se presuma, sen máis, que toda persoa en situación irregular é vulnerable por definición.

3. Que pasa con menores e familias

Este é un dos puntos que máis interesa a moitas familias, e o ditame dedícalle bastante atención. No caso de persoas solicitantes de asilo que entren nesta regularización, o borrador prevé que as súas fillas e fillos menores de idade —ou maiores con discapacidade ou dependencia— poidan solicitar ao mesmo tempo unha autorización propia. Esa solicitude resolveríase simultaneamente coa da persoa adulta principal. O mesmo se contempla para ascendentes de primeiro grao, cónxuxe ou parella rexistrada cando formen parte da unidade de convivencia.

Para dicilo de forma moi clara: o documento intenta evitar que unha persoa adulta regularice a súa situación, pero as súas fillas, fillos ou familiares próximos queden atrás. A lóxica do borrador é que, cando hai unha familia convivindo en España, a resposta administrativa non debería romper esa unidade nin deixar a menores nunha situación peor.

O Consello de Estado valora positivamente ese enfoque.

Que documentación podería esixirse

Aquí convén ser moi prudentes: isto sae do borrador revisado, non do texto definitivo. Aínda así, o ditame si deixa ver que papeis terían un papel central. De forma xeral, o proxecto menciona: copia completa do pasaporte, cédula de inscrición ou título de viaxe válido en España; xustificantes de permanencia continuada en España durante os cinco meses anteriores á solicitude; xustificante do pago da taxa; e acreditación da residencia habitual.

Para as persoas solicitantes de asilo, ademais deses documentos xerais, sería necesario acreditar que a solicitude de protección internacional se presentou antes do 1 de xaneiro de 2026. Se se presenta a solicitude tamén para fillas, fillos ou outros familiares na mesma unidade, será lóxico que haxa que achegar a documentación que probe o vínculo familiar e, no seu caso, a convivencia ou a situación de dependencia.

Para as persoas en situación irregular que queiran entrar pola vía laboral, a documentación cambiaría segundo o caso. Se é por traballo por conta allea, o borrador fala de oferta laboral. Se é por conta propia, pídese unha declaración responsable, pero o Consello de Estado esixe que se concrete moito mellor que debe dicir esa declaración. E se a persoa quere apoiarse en traballar antes, o propio Consello avisa de que o borrador non explica ben como se probará esa traxectoria laboral previa.

Para quen entre por vulnerabilidade, o documento crave sería o certificado ou acreditación de vulnerabilidade emitido por servizos sociais competentes ou, no seu caso, por entidades do Terceiro Sector inscritas no rexistro de colaboradores. Pero aquí hai unha advertencia importante: o Consello de Estado considera imprescindible que a norma final diga con claridade que criterios concretos servirán para acreditar esa vulnerabilidade.

O papel máis delicado: os antecedentes penais

Se hai un punto onde o Consello de Estado se pon especialmente serio, é este. O borrador esixía carecer de antecedentes penais e expoñía algunhas excepcións e solucións flexibles. O Consello di que iso non abonda. Pide unha comprobación moito máis rigorosa.

Na práctica, o ditame pide que se supriman as excepcións que libraban de achegar antecedentes penais estranxeiros e tamén rexeita que a falta dese certificado poida suplirse cunha declaración responsable. O seu mensaxe é claro: sen un control serio de antecedentes penais no país de orixe ou en países de residencia anterior, o procedemento queda mal construído.

Devandito de forma sinxela: este papel pode converterse nun dos filtros máis importantes do proceso. E tamén pode ser unha das maiores dificultades prácticas para moitas persoas.

Onde e como se presentarían as solicitudes

O borrador prevé que a solicitude se dirixa á Delegación ou Subdelegación do Goberno da provincia onde resida a persoa. O prazo máximo de resolución previsto no proxecto é de tres meses desde a entrada da solicitude no rexistro.

Ademais, o proxecto contemplaba habilitar outras oficinas públicas, como Correos ou oficinas da Seguridade Social. O Consello de Estado lembra que empresas públicas como Tragsa ou o persoal de Correos non poden substituír á Administración en decisións que implican exercicio de potestade pública. En paralelo, o Ministerio xa abriu en marzo o Rexistro Electrónico de Colaboradores de Estranxeiría para que organizacións do ámbito migratorio poidan axudar gratuitamente.

En paralelo, o Ministerio xa abriu en marzo o Rexistro Electrónico de Colaboradores de Estranxeiría para que organizacións do ámbito migratorio e de protección internacional poidan axudar gratuitamente na representación e apoio ás persoas interesadas. Esa orde xa está publicada e en vigor.

Que efectos tería presentar a solicitude

O borrador prevé algo moi relevante: unha vez admitida a trámite a solicitude, a persoa podería traballar en todo o territorio nacional, en calquera sector e tanto por conta allea como por conta propia. O Consello de Estado pide que se aclare ben a diferenza entre unha simple comunicación de inicio e unha verdadeira admisión a trámite.

Tamén prevé que, se hai procedementos de devolución ou expulsión en curso, a concesión da autorización implicaría o seu arquivo e a revogación da orde correspondente. O Consello considera coherente esta parte, aínda que suxire que a suspensión deses procedementos opere xa desde a admisión a trámite, para evitar prexuízos mentres se tramita a solicitude.

As principais conclusións e recomendacións do Consello de Estado

Primeira: O Consello non tomba a regularización; di que pode aprobarse se se corrixen partes esenciais.

Segunda: Pide separar mellor a regularización do asilo, eliminando a paralización automática do procedemento de protección internacional.

Terceira: Reclama un procedemento moito máis claro en: antecedentes penais, vulnerabilidade, documentación e organización administrativa.

Cuarta: Advirte do enorme reto de xestión debido ao volume de centos de miles de solicitudes.

Cando podería aprobarse e cando entraría en vigor

O texto analizado fixa como data límite para presentar solicitudes o 30 de xuño de 2026. Agora mesmo, a 12 de abril de 2026, a regularización aínda non está en vigor.

Agora mesmo, ao 12 de abril de 2026, a regularización aínda non está en vigor. O que falta é que o Goberno incorpore os cambios esenciais, leve o texto definitivo de novo ao Consello de Ministros e, despois, publíqueo no BOE. O propio Ministerio explicou en febreiro que o prazo de presentación só comezaría tras ese paso final por Consello de Ministros e a publicación oficial.

Sobre a data exacta, hai que falar con prudencia. A previsión oficial inicial era que o proceso arrincase “a principios de abril”, pero iso atrasouse. Tras coñecerse o ditame, o Goberno dixo que traballa xa para incorporar as recomendacións e aprobar o texto “canto antes”. Algunhas informacións xornalísticas sitúan esa aprobación no martes 14 de abril de 2026, pero iso, a día de hoxe, segue sendo unha previsión e non unha aprobación xa consumada.

A idea clave para entender todo isto

Se houbese que resumir o ditame nunha soa frase, sería esta: a regularización extraordinaria segue viva, pero o Consello de Estado pide que se faga con regras máis claras, máis seguras e mellor preparadas.

Para as persoas solicitantes de asilo, a noticia máis importante é que o Consello non ve ben que pedir a regularización conxele o asilo. Para as persoas en situación irregular, a clave está en que si se manteñen abertas as portas laboral, familiar e de vulnerabilidade, aínda que varias delas terán que definirse mellor. E para menores e familias, a mensaxe do documento é que o proceso intenta evitar separacións e permitir solicitudes simultáneas.

A recomendación máis sensata hoxe é non deixarse levar por rumores. Ata que o Real Decreto definitivo non pase por Consello de Ministros e non se publique no BOE, non existe aínda un prazo oficialmente aberto para presentar solicitudes. O que si existe xa é unha fotografía bastante clara de por onde quere ir o proceso e de que puntos haberá que mirar con lupa cando saia o texto final.