Categoría: Estranxeiría e Asilo

Se es familiar dunha persoa española e queres vivir e traballar legalmente en España, desde o 20 de maio de 2025 existe unha autorización específica para o teu caso. Esta guía explícache, cunha linguaxe directa e sen rodeos, quen pode solicitala, que requisitos debes cumprir, que documentos vas necesitar e como é o procedemento, tanto se te atopas fóra de España como se xa estás dentro do país.

1) Quen pode solicitala? (Ámbito de aplicación)

Poderás solicitar a autorización de residencia temporal como familiar dunha persoa española se convives co teu familiar español e te atopas nalgunha destas situacións (resumimos as máis comúns e como probalas):

• Cónxuxe maior de 18 anos (non pode existir dobre matrimonio). Se a persoa española está en segundas nupcias, deberán estar resoltos os dereitos do matrimonio anterior.
• Pareja rexistrada (parella de feito inscrita) maior de 18 anos.
• Pareja estable non rexistrada: relación análoga á conxugal con 12 meses de convivencia continuada; non se esixe o ano se teñen descendencia común.
• Fillas e fillos propios ou do cónxuxe/parella (se esa parella tamén reside ou residirá en España), menores de 26 anos, ou maiores ao cargo, ou con discapacidade que requira apoio; deben convivir e non ter formado a súa propia familia. Para fillas e fillos do cónxuxe/parella menores de 18 anos, esíxese custodia ou consentimento do outro proxenitor (agás se naceron e residiron sempre en España).
• Ascendentes de primeiro grao (pai ou nai) da persoa española ou do seu cónxuxe/parella, sen límite de idade, ao cargo e sen apoio familiar na orixe, ou cando existan razóns humanitarias.
• Proxenitor ou titor/a dunha persoa menor española, se a menor está ao seu cargo e conviven ou cumpre coas súas obrigas parentais.
• Un único familiar (ata segundo grao) —por exemplo, irmán/irmá, avó/avoa ou neto/neta— que coidará da persoa española cun grao de dependencia recoñecido (Lei 39/2006).
• Fillas e fillos de pai ou nai españois de orixe (non se esixe convivencia previa como regra xeral).
• Outros familiares ao cargo, se o acreditas fidedignamente (casos excepcionais).

Nota útil sobre “ao cargo” e “convivencia”: “Ao cargo” adoita probarse con remesas periódicas, certificados bancarios, informes sociais ou sanitarios, ausencia de ingresos ou de apoios no país de orixe. A convivencia, mediante padrón conxunto, contrato de alugueiro, escritura da vivenda ou probas obxectivas de vida en común.

2) Que dereitos tes con esta autorización

• Residir e traballar en España (por conta allea e propia, en calquera sector e territorio) sen trámites laborais adicionais e sen que se aplique a situación nacional de emprego. A vixencia pode ser de ata 5 anos.
• Reagrupar os teus propios familiares máis adiante (aplícanse as regras xerais de reagrupación).

3) Duración, renovación e residencia independente

• Duración: habitualmente 5 anos. Se se prevé unha residencia máis curta (por exemplo, un proxecto temporal do familiar español), poden concedela por ese tempo e despois renovala ata completar 5 anos (ou o novo período previsto).
• Renovación: se che concederon menos de 5 anos, poderás renovar mantendo as condicións. Presenta a solicitude nos 2 meses anteriores ou nos 3 posteriores á caducidade; se a presentas a tempo, a validez prorrógase ata que resolvan.
• Residencia independente: se falece a persoa española; hai divorcio ou remata a parella (con requisitos mínimos de duración e convivencia, por exemplo 3 anos, polo menos 1 deles en España); ou se a persoa española deixa de residir en España, as fillas e fillos e o proxenitor custodio poden manter a autorización ata que a persoa menor remate os estudos. Debes comunicar estes cambios en 6 meses.

4) Requisitos e documentación (que preparar)

Comúns (documentos oficiais e, se son estranxeiros, legalizados/apostilados e traducidos cando corresponda):

• Da persoa española: DNI ou pasaporte; e, se solicitas por cónxuxe ou parella, declaración responsable de non convivir en España con outro cónxuxe ou parella.
• Da persoa estranxeira: pasaporte en vigor; documento que probe o vínculo familiar (matrimonio, nacemento, inscrición da parella, convivencia estable); e, cando corresponda, probas de estar ao cargo ou de dependencia/coidado (segundo o suposto; por exemplo, remesas periódicas e extractos bancarios que evidencien o envío de diñeiro, certificados de ausencia de ingresos ou de pensións insuficientes no país de orixe, informes dos Servizos Sociais, informes ou partes médicos, resolución do grao de dependencia ou certificado de discapacidade, facturas de tratamentos ou medicación e citas médicas que requiran acompañamento, empadroamento conxunto con finalidade de coidado, contrato ou declaración responsable da persoa coidadora principal). Para parella estable, probas de 12 meses de convivencia ou descendencia común.
• Antecedentes penais: esíxense obrigatoriamente nalgúns supostos (parella estable non rexistrada; persoa coidadora dunha persoa dependente; filla ou fillo dunha persoa española de orixe; outros familiares ao cargo). No resto non son automáticos, aínda que a Administración pode verificar antecedentes por razóns de orde ou seguridade pública.

Pista práctica: prepara un expediente claro con índice, documentos numerados e unha breve explicación de cada proba (que é e que demostra). Evita atrasos achegando desde o inicio toda a evidencia dispoñible.

5) Onde e como se solicita? (Tres vías posibles)

A) A persoa española está en España e a persoa estranxeira está fóra

• Quen presenta: faino a persoa española ante a Oficina de Estranxeiría da súa provincia.
• Se conceden a autorización, a persoa estranxeira solicita o visado de residencia de familiar de español no Consulado dentro do mes seguinte á notificación. O Consulado adoita resolver en 15 días.

B) Ambas as persoas están fóra e trasladaranse a España

• Solicítase directamente o visado no Consulado; esa solicitude xa inclúe a autorización de residencia. Estranxeiría resolve en 2 meses e, se é favorable, o Consulado expide o visado en 15 días.

C) Excepcionalmente, ambas as persoas están en España

• Poden presentar en España a solicitude (cónxuxe ou parella, proxenitor dunha persoa menor española, persoa coidadora dunha persoa dependente, fillas e fillos dunha persoa española de orixe e, ata cumprir 18 anos, os do apartado de descendentes). Coa presentación, podes permanecer en España mentres se tramita e, para certos supostos (cónxuxe ou parella, parella estable, proxenitor dunha persoa menor española e descendentes), queda habilitado o traballo durante a tramitación. O procedemento é gratuíto. Tras a concesión, solicita a túa TIE na Policía dentro dun mes.

Criterio operativo 2025: na práctica, aclarouse que os ascendentes e descendentes que entrasen despois do 20/11/2024 poden solicitar desde España se cumpren os requisitos, sen obrigarlles a saír e pedir visado. Revisa sempre a aplicación local deste criterio.

6) Prazos, silencio e obrigas

• Resolución: Estranxeiría debe resolver en 2 meses desde a solicitude (ou desde a comunicación consular). O silencio é desestimatorio (se non hai resposta, enténdese denegada).
• Comunica os cambios: domicilio, nacionalidade, estado civil, inscrición ou cancelación da parella, etc., en 2 meses. A perda da vida conxugal ou familiar efectiva ou manter unha nova relación paralela pode ser causa de retirada.
• Denegación por orde, seguridade ou saúde pública: debe basearse nunha conduta persoal real, actual e suficientemente grave; as condenas penais non implican unha denegación automática (agás nos supostos nos que se esixa especificamente carecer de antecedentes).

7) Diferenzas coa Tarxeta de Familiar de Cidadán ou Cidadá da UE e casos de “retorno”

• Se o teu familiar é español e viviu coa súa familia noutro Estado da UE e regresa a España (caso coñecido habitualmente como “retorno”), podes elixir entre pedir esta nova autorización ou a Tarxeta de familiar de cidadán ou cidadá da UE. Escolle a que che resulte máis favorable segundo a túa situación.
• Se xa tiñas a tarxeta de familiar da UE e che corresponde renovala aos 5 anos, podes optar pola longa duración ou pola tarxeta permanente de familiar da UE.
• Se tiñas unha reagrupación familiar e a persoa reagrupante obtivo a nacionalidade española, podes manter a túa autorización vixente ata que caduque ou pasar a esta nova autorización cando queiras.

8) Lista rápida de documentos (segundo o teu caso)

Sempre: pasaporte vixente; DNI ou pasaporte do familiar español; proba do vínculo (inscrición rexistral, certificado matrimonial, nacemento, padrón ou contrato para a convivencia; probas de 12 meses para parella estable ou nacemento dunha filla ou fillo común).

• Cónxuxe ou parella: declaración responsable da persoa española de non convivir con outro cónxuxe ou parella.
• Fillas e fillos: proba da idade (menor de 26 anos) ou de estar ao cargo ou ter discapacidade; se son fillos do cónxuxe ou parella e menores de 18 anos, custodia ou consentimento da outra persoa titular (agás se naceron e residen en España).
• Ascendentes: proba de estar ao cargo e sen apoio na orixe ou de razóns humanitarias (remesas, informes sociais, médicos, etc.).
• Proxenitor dunha persoa menor española: proba de estar ao cargo e de convivencia ou cumprimento das obrigas parentais.
• Persoa coidadora dunha persoa dependente: grao de dependencia recoñecido da persoa española (resolución oficial) e parentesco ata segundo grao.
• Filla ou fillo dunha persoa española de orixe: nacemento que acredite a condición de español ou española de orixe do pai ou da nai.
• Outros familiares ao cargo: probas sólidas de dependencia económica ou convivencia e, cando corresponda, motivos graves de saúde ou discapacidade.
• Antecedentes penais: só son obrigatorios para parella estable, persoa coidadora dunha persoa dependente, filla ou fillo dunha persoa española de orixe e outros familiares ao cargo.

9) Visado (se solicitas desde o estranxeiro)

• Solicita o visado de residencia de familiar de español no Consulado.
  • Se antes presentaches a solicitude en Estranxeiría en España (escenario A), tes un mes para pedir o visado; o Consulado adoita resolver en 15 días.
  • Se presentas todo no Consulado (escenario B), esa solicitude inclúe a autorización; Estranxeiría resolve en 2 meses e, se é favorable, o Consulado emite o visado en 15 días.

10) Custos e TIE

• Tramitación gratuíta (non hai taxa pola autorización).
• Tras a concesión (ou a entrada con visado), solicita a túa TIE na Policía dentro dun mes.

11) Aviso importante (Venezuela)

Se es unha persoa venezolana, desde o 13 de xaneiro de 2025 España acepta de novo pasaportes caducados para tramitar autorizacións de estranxeiría e para expedir ou entregar a TIE. Isto permíteche iniciar ou continuar o trámite mentres xestionas a renovación.

12) Consellos para presentar a solicitude (para evitar atrasos)

• Reúne probas sólidas de convivencia e de estar ao cargo (padrón conxunto, remesas, informes sociais, etc.).
• Legaliza ou apostila e traduce o que non estea en castelán.
• Garda copias de todo e presenta a solicitude completa (se falta algo, Estranxeiría darache ata 15 días para emendalo).
• Se estás en Galicia (A Coruña, Lugo, Ourense ou Pontevedra) e o teu caso é de ascendentes ou descendentes, revisa o criterio de 2025 que permite solicitar desde España se cumpres os requisitos.

13) Tes dúbidas sobre que réxime che convén?

• Réxime de “familiar de español ou española” (esta autorización): máis amplo no que se considera familia (p. ex., parella estable sen rexistro, persoa coidadora ata segundo grao), dereito a traballar desde o inicio e tramitación preferente e gratuíta.
• Tarxeta de familiar da UE: pode ser interesante en certos “retornos” ou se precisas moverte pola UE por motivos familiares ou laborais. Valora as vantaxes prácticas de cada opción segundo o teu caso concreto.

En SenValos traballamos para que a información sexa comprensible e útil. Se te recoñeces nalgún destes supostos e queres revisar a túa documentación antes de presentar a solicitude, podemos axudarche a definir a mellor vía, preparar o expediente e acompañarte nos pasos clave (cita, presentación e TIE). Queremos que o teu proceso sexa áxil, seguro e humano.

O Criterio de Xestión 1/2026, publicado o 7 de xaneiro de 2026 pola Dirección Xeral de Xestión Migratoria, marca un antes e un despois na aplicación do Regulamento de Estranxeiría en España cando unha persoa estranxeira menor de idade sofre unha enfermidade grave sobrevida durante a súa estancia no país. Trátase dun avance normativo relevante non só desde o punto de vista xurídico, senón tamén desde unha perspectiva social, sanitaria e de dereitos humanos.
https://www.inclusion.gob.es/w/direccion-general-de-migraciones

O obxectivo do novo criterio é claro e explícito: unificar a actuación das oficinas de Estranxeiría e garantir o interese superior do menor, evitando interpretacións restritivas que, na práctica, xeraron situacións de separación familiar en contextos de extrema vulnerabilidade. Noutras palabras, recoñécese que a protección da saúde dun menor non pode abordarse de forma illada, senón integrada na súa realidade familiar e emocional.

O contexto normativo: da excepción humanitaria á protección familiar

Ata agora, o marco xurídico de referencia atopábase no antigo artigo 126.2 do Regulamento de Estranxeiría, que permitía conceder unha autorización de residencia temporal por razóns humanitarias a persoas estranxeiras que padecesen unha enfermidade grave en España, sempre que a atención sanitaria necesaria non estivese dispoñible no seu país de orixe.

No caso das persoas menores de idade, esta autorización podía estenderse, de maneira limitada, a un dos proxenitores ou titores que se atopase en territorio español. Porén, esta interpretación parcial deixaba fóra outros membros esenciais do núcleo familiar, como irmáns e irmás, xerando situacións de incerteza xurídica e, nalgúns casos, unha ruptura forzada da contorna de coidados do menor.

Esta aplicación restritiva entraba en contradición con principios amplamente recoñecidos no ámbito do dereito internacional e da protección da infancia, especialmente coa idea de que o benestar do menor depende da súa estabilidade emocional, afectiva e familiar, ademais da atención médica.

A doutrina do Tribunal Supremo: un punto de inflexión

O cambio de enfoque comeza a consolidarse coa Sentenza nº 942/2025, do 10 de xullo de 2025, do Tribunal Supremo. Nela, o alto tribunal subliña que, cando se concede unha autorización de residencia humanitaria a un menor gravemente enfermo, tamén deben poder acollerse os seus pais e nais, así como os seus irmáns e irmás menores que convivan con el.

A sentenza introduce unha idea clave: a atención sanitaria e o coidado dun menor non poden desvincularse da súa contorna familiar efectiva. Este razoamento reforza o principio do interese superior do menor e obriga as administracións públicas a adoptar unha interpretación máis ampla e coherente da normativa de estranxeiría.

O Criterio de Xestión 1/2026 recolle expresamente esta doutrina e trasládaa ao ámbito administrativo, dotándoa dun carácter operativo e homoxéneo en todo o territorio.

Principais novidades do Criterio de Xestión 1/2026

O novo criterio aclara a aplicación do artigo 128.3 do Real decreto 1155/2024 e amplía expresamente o alcance da autorización de residencia temporal por razóns humanitarias en casos de enfermidade grave de menores.

1. Ampliación das persoas beneficiarias

A autorización xa non se limita a un só dos proxenitores. A partir de agora, pode estenderse a:

• Nais e pais do menor.
• Irmás e irmáns menores de idade.
• Irmás e irmáns maiores de idade con discapacidade ou que non poidan valerse por si mesmos e necesiten apoio.
• Persoas titoras responsables do menor en España.

Este enfoque recoñece a diversidade das realidades familiares e evita solucións fragmentadas que non responden ás necesidades reais de coidado.

2. Requisito de convivencia previa

Para acollerse a esta autorización ampliada, é imprescindible que todas as persoas beneficiarias convivisen co menor en España no momento en que se produce a enfermidade. Este requisito ten unha finalidade clara: garantir que a medida protexe o núcleo familiar real e efectivo que forma parte da contorna de coidados do menor, evitando usos indebidos da figura humanitaria.

3. Informe médico obrigatorio

O criterio establece a necesidade dun informe clínico emitido pola autoridade sanitaria competente que acredite:

• Que a enfermidade é grave.
• Que require un tratamento especializado non accesible no país de orixe.
• Que a interrupción do tratamento suporía un risco grave para a saúde ou a vida do menor.

Este elemento reforza a obxectividade do procedemento e achega seguridade tanto ás persoas solicitantes como á propia Administración.

Impacto práctico e social do novo criterio

A relevancia do Criterio de Xestión 1/2026 vai máis alá da súa dimensión técnica. Na práctica, supón:

• Maior seguridade xurídica, ao establecer unha interpretación uniforme do Regulamento de Estranxeiría en todo o Estado.
• Redución de decisións desiguais entre distintas oficinas de Estranxeiría.
• Protección efectiva do benestar emocional do menor, ao evitar separacións familiares innecesarias durante procesos médicos complexos.
• Recoñecemento do papel central da familia nos procesos de coidado, recuperación e acompañamento.

Desde unha perspectiva social, este criterio corrixe unha visión excesivamente administrativa da estranxeiría e avanza cara a un modelo máis coherente cos compromisos internacionais en materia de dereitos da infancia.

A mirada de SenValos: dereitos, coherencia e futuro

Desde a ONGD SenValos valoramos este criterio como un avance necesario e aliñado cunha visión de futuro na xestión das migracións. Protexer a saúde dun menor implica tamén protexer a súa contorna afectiva, a súa estabilidade e a súa dignidade. Non se trata dunha concesión excepcional, senón dunha aplicación coherente dos dereitos fundamentais.

Este cambio normativo reforza a idea de que as políticas migratorias deben ser humanas, previsibles e baseadas en dereitos, especialmente cando afectan a nenos, nenas e adolescentes. Ao mesmo tempo, facilita o traballo das persoas profesionais que acompañan estes procesos —xurídicas, sociais e sanitarias— ao contar con criterios claros e compartidos.

Nun contexto no que os discursos simplificadores gañan espazo, decisións como esta lembran que a protección da infancia non admite atallos nin interpretacións restritivas. É un ámbito no que a lei, a ética e a responsabilidade pública deben avanzar xuntas. O Criterio de Xestión 1/2026 non resolve todos os retos do sistema de estranxeiría, pero si establece unha base sólida para seguir construíndo un modelo máis xusto, inclusivo e centrado nas persoas. E, sobre todo, pon no centro o que nunca debeu quedar á marxe: o interese superior do menor e o seu dereito a ser coidado en familia.

O Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións abriu un proceso de audiencia e información pública sobre un Proxecto de real decreto que modifica o Regulamento de estranxeiría (Real decreto 1155/2024). Traducido a unha linguaxe clara: hai un borrador de norma xa redactado e, durante uns días, a cidadanía e as entidades poden enviar comentarios para melloralo.

A data de publicación do trámite é o 28 de xaneiro de 2026. Ao tramitarse por vía de urxencia, o prazo é curto: do 28 de xaneiro ao 6 de febreiro de 2026.

Que significa “audiencia e información pública” e por que importa?

Cando o Goberno prepara unha norma, hai un momento no que publica un borrador e abre un período para recoller opinións. Este é ese trámite.

Serve para:

• Escoitar as persoas afectadas (quen ten dereitos ou intereses lexítimos en xogo).
• Recoller achegas de organizacións e asociacións que acompañan as persoas migrantes ou traballan na integración.
• Incorporar propostas de calquera persoa ou entidade con experiencia ou coñecementos útiles.

Que norma se quere modificar?

O proxecto pretende axustar o Regulamento da Lei orgánica 4/2000, que regula aspectos clave da vida administrativa de moitas persoas estranxeiras en España: autorizacións, trámites, requisitos e procedementos.

Segundo a memoria xustificativa, o obxectivo é concretar e reforzar as vías de acceso a autorizacións por circunstancias excepcionais para persoas que xa están en España, e achegar maior seguridade xurídica para que o exercicio dos dereitos non dependa de interpretacións diferentes.

Unha parte importante do borrador desenvolve dúas disposicións “transitorias” (medidas temporais con datas límite):

1. A disposición transitoria quinta, pensada para persoas que solicitaron protección internacional antes do 31 de decembro de 2025.
2. A nova disposición transitoria sexta, que crea unha autorización excepcional “única” para persoas que estaban en España antes do 31 de decembro de 2025 e cumpran determinados requisitos.

O esencial do borrador

A continuación resumimos o máis relevante, poñendo o foco no práctico: que abre, a quen podería afectar e que puntos adoitan xerar dúbidas.

1) Disposición transitoria quinta: unha vía de residencia para determinadas persoas solicitantes de asilo

O borrador prevé que quen presentase unha solicitude de protección internacional antes do 31 de decembro de 2025 poida pedir unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais (arraigamento) se cumpre os requisitos xerais (estar en España, non ter prohibida a entrada, aboar as taxas e cumprir as condicións relativas aos antecedentes nos termos previstos).

Un punto clave é a data límite: poderíase solicitar ata o 30 de xuño de 2026.

Que pasa mentres se tramita?

O texto formula que, unha vez admitida a trámite a solicitude, a persoa podería contar cunha autorización provisional de residencia e, se está en idade laboral, tamén cunha autorización provisional para traballar (por conta allea ou propia) en todo o territorio e en calquera sector. Se a solicitude se denega, esa autorización provisional decae.

Tamén se regulan os efectos sobre posibles procedementos de retorno en determinados supostos, con regras específicas durante a tramitación.

2) Menores e familia na disposición transitoria quinta: solicitudes “en paralelo” e regras máis flexibles

O borrador inclúe unha previsión con impacto directo na estabilidade de moitas familias: se a persoa solicitante ten fillas ou fillos en España (menores ou maiores con discapacidade ou dependencia), prevese que poidan presentar simultaneamente a súa solicitude de autorización de residencia conforme aos artigos 159 e 160, con flexibilización de requisitos.

A idea de fondo é evitar situacións que, na práctica, xeran moita inseguridade: que nenas, nenos e adolescentes dependan administrativamente de situacións cambiantes das súas persoas referentes.

A memoria de impacto subliña ademais un aspecto especialmente relevante: estas autorizacións para fillas e fillos terían unha vixencia de cinco anos e serían independentes da da persoa proxenitora, o que favorece a estabilidade administrativa da infancia e da adolescencia.

3) Nova disposición transitoria sexta: autorización excepcional “única” para persoas presentes en España antes do 31/12/2025

O borrador crea unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais única para persoas estranxeiras que se atopasen en España antes do 31 de decembro de 2025, se cumpren os requisitos xerais.

Entre os elementos que aparecen no texto, menciónase a necesidade de acreditar unha permanencia continuada durante un período mínimo (o borrador refírese a polo menos cinco meses no momento da solicitude), ademais doutras condicións habituais (taxas, criterios de antecedentes e non representar unha ameaza para a orde pública, nos termos previstos).

Ademais, esixe cumprir polo menos un destes bloques:

• Ter traballado durante o período de permanencia ou presentar un contrato.
• Permanecer en España xunto coa unidade familiar (segundo a definición do propio texto).
• Estar en situación de vulnerabilidade, acreditada por servizos competentes ou por entidades do Terceiro Sector inscritas no rexistro correspondente (con presuncións vinculadas á irregularidade).

De novo aparece unha data límite: o borrador prevé solicitala ata o 30 de xuño de 2026.

Duración e traballo: a autorización sería por un ano e habilitaría para residir e traballar (se se cumpre a idade mínima de acceso ao traballo). O texto tamén contempla unha autorización provisional mentres se resolve a solicitude.

4) Unidade familiar e protección de menores tamén na disposición transitoria sexta

A norma busca facilitar que, cando unha persoa está en España coa súa unidade familiar, ese contexto se poida ter en conta. A memoria e o borrador describen supostos como:

• Fillas e fillos escolarizados ou cursando estudos.
• Fillas ou fillos maiores con discapacidade ou dependencia.
• Ascendentes de primeiro grao.

E volve aparecer a posibilidade de solicitudes simultáneas e a énfase en autorizacións con maior estabilidade para nenas, nenos e adolescentes.

Como participar agora mesmo

Podes participar premendo no botón seguinte:

• Tamén podes enviar as túas achegas a través do seguinte correo de envío: rloex24@inclusion.gob.es
  mailto:rloex24@inclusion.gob.es
• Prazo: do 28 de xaneiro ao 6 de febreiro de 2026

Este trámite é breve, pero pode ter efectos importantes. Se es unha persoa potencialmente afectada, se acompañas procesos migratorios ou se traballas en integración, emprego, educación, saúde, asesoramento ou mediación comunitaria, a túa experiencia é valiosa.

Unha regulación máis clara e garantista non é só unha cuestión técnica: é unha aposta de futuro pola cohesión social, a convivencia e o exercicio real dos dereitos.

Esta entrada está pensada para ti se es unha persoa migrante en España e che interesa prepararte para a regularización extraordinaria de 2026, que se está articulando mediante un Proxecto de real decreto que modifica o Regulamento de estranxeiría (RD 1155/2024). No borrador créanse dúas vías principais, cun prazo de solicitude ata o 30 de xuño de 2026.

A idea é sinxela: se cumpre determinados requisitos e preparas ben a túa documentación, poderás presentar a solicitude con máis garantías e menos atrasos.

Nota importante: o que explicamos aquí baséase no texto do Proxecto e na súa memoria de impacto. Ata que se publique a versión definitiva no BOE, pode haber axustes.

Paso 1. Identifica o teu caso: que vía che corresponde?

Caso A: solicitaches protección internacional (asilo) antes do 31/12/2025

Podes encaixar na disposición transitoria quinta: unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais por razóns de arraigamento para persoas que solicitaron protección internacional antes do 31/12/2025.

Caso B: estabas en España antes do 31/12/2025, aínda que estiveses en situación irregular

Podes encaixar na disposición transitoria sexta: unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais “única” para persoas que xa estaban en España antes do 31/12/2025 e cumpran os requisitos.

En ambos os casos: o borrador fixa que a solicitude poderá presentarse ata o 30 de xuño de 2026.

Paso 2. Documentación “base” que precisas en calquera vía

Aínda que despois cambie segundo o teu caso, hai un núcleo de expediente que sempre convén preparar:

1. Identificación

• Pasaporte (se o tes) e copias de todas as páxinas.
• Calquera documento identificativo adicional que teñas.

2. Probas de que estás en España

• O texto permite acreditar a residencia ou presenza con calquera proba válida en dereito.
  Exemplos habituais (orientativos): empadroamento, citas médicas, informes escolares, billetes nominativos, xustificantes bancarios, envíos de diñeiro, contratos de alugueiro, facturas, certificados de ONG, etc.

3. Antecedentes penais

• En ambas as vías esíxese carecer de antecedentes penais (nos termos previstos) e regúlase que pasa se o certificado do país de orixe tarda.
  Máis abaixo explicámosche como preparalo sen bloquear o teu expediente.

4. Taxas

• En ambos os procedementos esíxese ter aboada a taxa de tramitación.

5. Situacións que poden impedir ou complicar

• Ter prohibida a entrada en España ou figurar como persoa rexeitable en países con convenio.
• Estar dentro dun compromiso de non retorno (se regresaches voluntariamente no seu momento).
  Se che pasa, non o ignores: é mellor sabelo canto antes e buscar orientación.

Paso 3. Se estás no caso A (solicitaches asilo antes do 31/12/2025)

Requisitos principais (segundo o borrador)

Debes:

• Estar en España.
• Non ter antecedentes penais (segundo o previsto).
• Non representar unha ameaza para a orde pública, a seguridade ou a saúde pública.
• Non ter prohibida a entrada nin figurar como persoa rexeitable.
• Non estar dentro do prazo do compromiso de non retorno (se procede).
• Ter aboada a taxa.
• E, moi importante: ter presentado a solicitude de protección internacional antes do 31/12/2025.

Que preparar no teu expediente:

1. Proba da túa solicitude de asilo

• Xustificante de presentación, número de expediente, citas, notificacións e calquera documento que probe a data (antes do 31/12/2025).

2. Proba de permanencia ou residencia habitual

• O borrador permite acreditar con calquera proba válida en dereito e ademais indica que pode facerse “en calquera unidade de documentación do territorio español”.
  Prepara un paquete ordenado por datas (mes a mes, se podes).

3. Antecedentes penais (España e países previos)

• Esíxese que non existan antecedentes en España nin nos países onde residises nos últimos cinco anos anteriores á entrada.
  Se o certificado do teu país tarda, o texto prevé solucións (ver o apartado “Antecedentes” máis abaixo).

E lembra: o borrador indica expresamente que non poden esixirche documentación que xa estea en poder da Administración. Isto reforza a idea de incluír referencias claras ao teu expediente de asilo, se procede (número, xustificantes, etc.).

Se tes fillas ou fillos en España (menores ou con discapacidade ou dependencia)

O borrador permite presentar á vez a túa solicitude e a das túas fillas ou fillos polos artigos 159 e 160, con requisitos flexibilizados:

• Se é polo artigo 159: non se esixe presentala nos seis meses posteriores ao nacemento.
• Se é polo artigo 160: exímese da permanencia previa de dous anos e de acreditar os medios económicos e o aloxamento esixidos para a reagrupación.

A lóxica é clara: evitar a inestabilidade administrativa na infancia e na adolescencia, e que a súa autorización poida ter unha vixencia de cinco anos (segundo explica a memoria).

Se tes familiares en España (casuística adicional)

O borrador contempla que, se tes familiares en España que cumpran os requisitos do artigo 127 c), poderían solicitar o arraigamento social simultaneamente en determinados termos (con excepcións para requisitos concretos). Este punto é máis técnico, pero a clave para ti é: pode existir unha vía “en paralelo” para familiares se encaixan nese artigo.

Que pasa se estás nun procedemento ou decisión de retorno

Se o teu retorno se basea en:

• Estar en situación irregular por non ter autorización ou tela caducada, ou
• Estar traballando sen autorización cando non tes unha residencia válida,
  o borrador prevé que presentar a solicitude suspenda o procedemento ou a execución do retorno durante a tramitación (coas condicións indicadas).

Vantaxe clave: autorización provisional para traballar

Unha vez que a túa solicitude sexa admitida a trámite, o borrador prevé unha autorización provisional para residir e, se estás en idade laboral, traballar por conta allea ou propia, en todo o territorio e sector. Se se denega, esa autorización provisional pérdese automaticamente.

Paso 4. Se estás no caso B (situación irregular, pero estabas en España antes do 31/12/2025)

Esta é a vía da autorización “única”.

Requisitos principais (segundo o borrador)

1. Estar en España antes do 31/12/2025.
2. Acreditar que permaneciches de forma continuada polo menos cinco meses no momento da solicitude (pódese acreditar con documentos públicos, privados ou cunha combinación).
3. Carecer de antecedentes penais (nos termos previstos), non ser unha ameaza para a orde pública, a seguridade ou a saúde pública, non ter prohibida a entrada, non estar nun compromiso de non retorno e pagar a taxa.
4. Ademais, cumprir polo menos un destes tres bloques:

• Traballo: ter traballado durante a túa permanencia ou presentar un contrato.
• Unidade familiar: permanecer en España coa túa unidade familiar (fillas ou fillos escolarizados ou cursando estudos; fillas ou fillos maiores con discapacidade ou dependencia; ou ascendentes de primeiro grao).
• Vulnerabilidade: acreditala mediante os servizos competentes ou entidades do Terceiro Sector inscritas; o texto engade que se presume a vulnerabilidade se estás en situación administrativa irregular.

Que preparar no teu expediente (lista de comprobación por bloques)

A) Para probar que estabas en España antes do 31/12/2025 e que levas cinco meses continuados

• Ordena as probas por datas (o ideal: unha liña temporal).
• Serve calquera documento público ou privado, ou unha combinación.

B) Se a túa porta de entrada é o “traballo”

• Probas de actividade laboral (se as tes).
• Se vas cun contrato: téñeo preparado e revisado, porque é un dos posibles requisitos.

C) Se a túa porta de entrada é a “unidade familiar”

• Probas da familia e da convivencia.
• Escolarización ou estudos das fillas ou fillos (se procede).
• Documentación de dependencia ou discapacidade (se procede).
• Se hai ascendentes de primeiro grao contigo, o borrador permite que tamén soliciten unha autorización por esta vía e que se resolva de forma simultánea.

E, de novo, se hai fillas ou fillos menores ou maiores con discapacidade ou dependencia: deben presentar simultaneamente a súa solicitude polos artigos 159 ou 160, con flexibilizacións (as mesmas exencións que no caso A).

D) Se a túa porta de entrada é a “vulnerabilidade”

• Podes acreditar a vulnerabilidade mediante entidades competentes en asistencia social ou entidades do Terceiro Sector inscritas.
• O texto engade unha presunción: se estás en situación administrativa irregular, presúmese a vulnerabilidade.
  Na práctica, aínda con esa presunción, convén que prepares probas da túa situación (económica, familiar, habitacional ou sanitaria, etc.) para reforzar o expediente e evitar interpretacións restritivas.

Vantaxe clave: autorización provisional para traballar

Do mesmo xeito que no caso A, unha vez admitida a trámite, prevese unha autorización provisional para residir e, se estás en idade laboral, traballar por conta allea ou propia, en todo o territorio e sector.

Se tes outros trámites en curso (asilo ou outros expedientes)

O borrador indica que presentar esta solicitude pode supor a paralización, coa suspensión dos prazos, doutros procedementos pendentes (protección internacional, residencia ou residencia e traballo) ata que haxa unha denegación firme, se a houbese. Isto pode ser importante para planificar a túa estratexia sen perder prazos por descoñecemento.

Paso 5. Antecedentes penais: como preparalos sen quedar bloqueado/a

Este punto adoita ser o que máis atasca os expedientes. O borrador introduce dúas ideas prácticas:

1. Se os teus antecedentes en España se poden cancelar
   A Administración pode comunicalo para que se cancelen antes de resolver; e tamén pode requirirche que ti fagas a cancelación antes da resolución. Tradución: se sabes que podes cancelalos, móvete canto antes.
2. Se solicitaches o certificado do teu país e tarda
   Se acreditas que o solicitaches e pasa un mes sen recibilo, o Goberno (logo da solicitude) pode intentar obter a información directamente. Se non chega nun mes máis, a Administración comunícachelo e poderías presentar unha declaración responsable de inexistencia de antecedentes; para estes efectos entenderíase que careces de antecedentes neses países.

Consello práctico: garda sempre os xustificantes de solicitude do certificado (xustificante, correos electrónicos ou comprobantes). Son o teu “seguro” para activar esta vía.

Paso 6. Despois da concesión: non esquezas a TIE

O borrador di que, durante o mes posterior á concesión, debes solicitar a Tarxeta de identidade de estranxeiro (TIE), que se expedirá polo prazo de validez da autorización.

Prepararte con tempo é unha vantaxe real

Esta regularización extraordinaria, tal como se formula no borrador, apóiase en dúas ideas: estar xa en España cun vínculo real e dar seguridade xurídica para favorecer a inclusión e o acceso ao mercado laboral.

Se comezas agora a:

• ordenar as probas da túa presenza,
• preparar os antecedentes,
• e reunir o bloque específico que che corresponde,

chegas á solicitude con máis control e menos estrés.

Se estás en situación administrativa irregular en España e queres prepararte para a regularización prevista para 2026, esta entrada explica de forma clara e práctica que requisitos formula o borrador e como organizar o teu expediente para chegar á solicitude con máis garantías.

O primeiro: o que existe agora é un Proxecto de real decreto que modifica o Regulamento de estranxeiría (RD 1155/2024) e introduce unha vía temporal chamada “autorización de residencia por circunstancias excepcionais única”. Pode haber cambios cando se aprobe o texto definitivo, pero a preparación documental que propoñemos aquí servirache igualmente porque se basea en probas básicas: identidade, presenza continuada, vida familiar, traballo e/ou vulnerabilidade.

Que é a regularización de 2026 para persoas en situación irregular

O proxecto introduce unha disposición transitoria sexta que permitiría solicitar, por tempo limitado, unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais única ás persoas estranxeiras que xa estaban en España antes do 31 de decembro de 2025 e cumpran requisitos concretos.

A propia memoria do proxecto explica o obxectivo desta medida cun enfoque directo: dar seguridade xurídica ás persoas xa presentes en España e facilitar a súa integración e inclusión, tamén no mercado laboral.

Datas clave que debes ter presentes

• A autorización “única” poderíase solicitar ata o 30 de xuño de 2026 (segundo o borrador).
• Entraría en vigor o día seguinte á súa publicación no BOE (cando se aprobe).

Isto significa que a túa vantaxe real está en non esperar ao último momento: se ordenas xa a túa documentación, reduces o risco de atrasos, requirimentos e denegacións por falta de probas.

Requisitos principais para acollerte á autorización “única” en 2026

O borrador establece dúas capas de requisitos: uns xerais (obrigatorios para todas as persoas) e, ademais, polo menos un de tres “camiños” (traballo, unidade familiar ou vulnerabilidade).

1) Requisitos xerais (obrigatorios)

Para poder solicitar esta autorización, o texto esixe:

1. Estar en España antes do 31 de decembro de 2025.
2. Ter permanecido de forma continuada polo menos cinco meses no momento da solicitude. Pódese acreditar con documentos públicos, privados ou cunha combinación.
3. Carecer de antecedentes penais nos termos do artigo 31.5 da Lei orgánica 4/2000, durante os últimos cinco anos por delitos tipificados no ordenamento xurídico español. O borrador tamén regula que ocorre se os teus antecedentes en España se poden cancelar.
4. Non representar unha ameaza para a orde pública, a seguridade ou a saúde pública.
5. Non ter prohibida a entrada en España nin figurar como persoa rexeitable en países con convenio.
6. Non estar dentro do prazo do compromiso de non retorno, se o asumiches ao regresar voluntariamente no pasado.
7. Ter pagada a taxa do procedemento.

2) Ademais: debes cumprir polo menos un destes tres camiños

O borrador esixe que, ademais do anterior, se cumpra polo menos un destes requisitos:

• Traballo: ter traballado durante a túa permanencia en España ou presentar un contrato de traballo.
• Unidade familiar: estar en España xunto coa túa unidade familiar (cunha definición concreta).
• Vulnerabilidade: estar nunha situación de vulnerabilidade acreditada por entidades de asistencia social ou por entidades do Terceiro Sector inscritas nun rexistro específico; ademais, o texto di que se presume a vulnerabilidade se estás en situación administrativa irregular.

Como preparar o teu expediente: guía práctica

Aquí está o máis importante: non se trata de ter “moitos papeis”, senón de ter os papeis correctos, ordenados e fáciles de entender.

Paso 1: prepara a túa “carpeta base” (a que serve para calquera caso)

Esta carpeta debería ter, como mínimo:

A) Identidade

• Pasaporte (se o tes) e copia.
• Calquera documento identificativo adicional que teñas.

B) Proba de que estabas en España antes do 31/12/2025
O teu obxectivo é que quede claro, con documentos datados, que xa estabas aquí antes desa data. Non fai falta un único documento “perfecto”: adoita funcionar mellor unha combinación coherente.

C) Proba de permanencia continuada (mínimo cinco meses)
O borrador permite probala con documentos públicos, privados ou combinados.
Na práctica, o máis eficaz é construír unha liña temporal: mes a mes, que proba demostra que estabas aquí?

D) Antecedentes penais
Este punto é crítico, porque moitas solicitudes bloquéanse aquí. Máis abaixo explico como preparalo ben e que facer se o teu certificado tarda.

E) Taxa
Garda o xustificante do pagamento cando chegue o momento de presentar.

Como demostrar que estabas en España e que permaneciches de forma continuada

O borrador é claro nunha idea que che axuda: permite acreditar a residencia ou presenza con calquera proba válida en dereito e sinala que pode presentarse en calquera unidade de documentación do territorio español.

En linguaxe sinxela: non existe un único “papel máxico”. O que conta é que a túa historia sexa crible, continua e documentada.

Exemplos de probas que adoitan axudar (escolle as que teñas e ordénaas por data): documentos sanitarios, bancarios e educativos, empadroamento se existe, alugueiro, comunicacións oficiais, xustificantes de envíos ou recepcións, certificados de entidades sociais, etc. O propio proxecto tamén lembra que non deberían esixirse documentos que xa están en poder da Administración.

Escolle o teu “camiño” principal: traballo, unidade familiar ou vulnerabilidade

Aínda que poidas ter máis dun camiño, convén que o teu expediente teña unha mensaxe clara: “cumpro os requisitos xerais e, ademais, cumpro este requisito principal”.

Camiño 1: Traballo (se traballaches ou podes presentar un contrato)

O borrador permite cumprir por dúas vías: ter traballado durante a túa permanencia ou presentar un contrato de traballo.

Que preparar:

• Se vas por contrato: reúne o contrato e os documentos de apoio que correspondan cando chegue o momento (o importante aquí é que o contrato sexa realista e defendible).
• Se vas por actividade laboral previa: garda todo o que poidas que demostre que traballaches ou tiveches actividade (sen inventar nada; a coherencia é clave).

Camiño 2: Unidade familiar (se a túa vida en España está ligada á túa familia)

O texto considera unidade familiar, para este procedemento, cando está composta por:

• fillas e fillos escolarizados ou cursando estudos;
• fillas ou fillos maiores de idade con discapacidade que requira apoio ou que non poidan prover as súas necesidades por razón de saúde;
• ou ascendentes de primeiro grao.

Aquí o teu expediente debe probar dúas cousas: o vínculo familiar e a realidade da vida familiar en España (convivencia, estudos, dependencia, etc.).

Un punto moi relevante se tes fillas ou fillos: o borrador prevé que presenten a súa solicitude de forma simultánea (artigos 159 e 160) e ademais flexibiliza requisitos (por exemplo, non esixir prazos estritos desde o nacemento ou unha permanencia previa de dous anos en determinados supostos, nin os medios económicos e o aloxamento típicos da reagrupación noutro suposto).
Tamén contempla que os ascendentes poidan solicitar esta autorización “única” e que se resolva de forma simultánea cando encaixe pola unidade familiar.

Camiño 3: Vulnerabilidade (se precisas reforzar o teu caso pola situación social)

Este camiño pode acreditarse:

• por entidades competentes en asistencia social;
• ou por entidades do Terceiro Sector inscritas no rexistro correspondente.

E o borrador engade algo importante: en todo caso, presúmese a vulnerabilidade nas persoas estranxeiras en situación administrativa irregular.

Na práctica, aínda que exista esa presunción, é intelixente non quedar só na presunción: se podes, reúne documentos que mostren a túa situación (económica, habitacional, familiar ou sanitaria, etc.) para evitar interpretacións restritivas e reducir requirimentos.

Antecedentes penais: como evitar que o teu expediente se bloquee

O borrador inclúe regras moi útiles:

1. Se os teus antecedentes penais en España se puidesen cancelar, a Administración prevé mecanismos para impulsar a cancelación antes de resolver e tamén pode requirirche que canceles. Tradución: se sabes que se poden cancelar, comeza canto antes, porque isto pode decidir o resultado.
2. Se solicitaches o certificado de antecedentes do país de orixe (ou do lugar onde viviches nos últimos cinco anos) e pasa un mes sen recibilo, o Goberno podería solicitar a información directamente se o pides. Se pasa outro mes sen resposta, poderían permitirche presentar unha declaración responsable de inexistencia de antecedentes, e entenderíase que careces de antecedentes para estes efectos.

Consello práctico: garda sempre o xustificante de que solicitaches o certificado (xustificante, correo electrónico ou comprobante). Ese xustificante é a túa “proba” para activar este mecanismo.

Que pasa se tes un procedemento ou unha decisión de retorno

Se estás afectado/a por un procedemento ou unha decisión de retorno baseado en:

• estar en España de forma irregular (por non ter autorización ou tela caducada durante máis de tres meses sen pedir a renovación no prazo), ou
• estar traballando sen autorización cando non tes unha residencia válida,

o borrador indica que presentar a solicitude pode supor a suspensión do procedemento e da execución mentres se tramita. Se a resolución é favorable, arquívase o procedemento e revógase a decisión de retorno.

En termos sinxelos: se estás nunha situación así, o teu expediente debe estar especialmente ordenado e convén non improvisar.

Unha vantaxe clave: autorización provisional para residir e traballar mentres se tramita

O borrador prevé que, unha vez admitida a trámite a solicitude, se autorice provisionalmente a residir e, se estás en idade laboral, a traballar por conta allea ou propia, en todo o territorio e en calquera sector. Se denegan a solicitude, esa autorización provisional pérdese automaticamente.

Este punto é importante porque conecta coa idea de “pasar da precariedade á estabilidade”: a memoria sinala o impacto positivo esperado pola incorporación ao mercado laboral e a seguridade xurídica.

Duración, prórroga e pasos despois da concesión

Segundo o borrador:

• A autorización “única” tería unha vixencia dun ano e habilitaría para residir e traballar (se superas a idade mínima de acceso ao traballo).
• Podería prorrogarse se se manteñen as condicións e non podes modificar a outra autorización conforme ao Regulamento.
• No mes posterior á concesión, deberías solicitar a TIE (Tarxeta de identidade de estranxeiro).

Como presentar un expediente “sólido” (o que realmente funciona)

Aquí tes unha forma sinxela de organizalo, sen abusar das listas:

1. Probas ordenadas por data. O ideal é que calquera persoa que o lea entenda a túa historia sen ter que adiviñar nada.
2. Separadores claros. Identidade, presenza, antecedentes, vía elixida e familia (se procede).
3. Copia de todo. E, se presentas no rexistro, garda o xustificante e o número de rexistro.

O propio borrador establece algo ao teu favor: non deberían esixirche documentos que xa estean en poder da Administración. Isto non significa “non levar nada”, senón que convén referenciar ben o que xa exista e non duplicar por duplicar.

Erros frecuentes que convén evitar

• Presentar probas “soltas” sen orde: o problema non é ter poucos documentos, senón que non conten unha historia clara.
• Non preparar os antecedentes a tempo: é o pescozo de botella máis habitual.
• Mesturar vías sen explicar cal é o teu requisito principal: se cumpres pola unidade familiar, que se vexa; se cumpres polo traballo, que se vexa.
• Deixar fóra documentos familiares clave (escola, convivencia e dependencia) cando a túa vía é a unidade familiar.

Preguntas frecuentes

Se non teño padrón, non podo solicitar?
O borrador permite acreditar a permanencia con documentos públicos ou privados, ou cunha combinación, polo que o padrón axuda, pero non é a única proba.

Teño que demostrar cinco meses exactos?
O texto fala de polo menos cinco meses de permanencia continuada no momento da solicitude, acreditable con documentos. A clave é a continuidade e a coherencia documental.

A vulnerabilidade sempre hai que demostrala con informes?
O texto permite a acreditación por entidades competentes ou do Terceiro Sector inscritas e ademais presume a vulnerabilidade na situación irregular. Aínda así, se podes achegar probas adicionais, adoita axudarche.

Para pechar: prepararte agora sitúate nunha mellor posición

Esta regularización prevista para 2026 non se gaña “o día que abren o prazo”. Gáñase antes: cando tes a documentación ordenada, a túa liña temporal clara, os antecedentes encamiñados e a túa vía principal ben preparada (traballo, unidade familiar ou vulnerabilidade).

Se solicitaches protección internacional (asilo) en España —por exemplo, se tes unha tarxeta vermella ou estás pendente de resolución— é importante que coñezas unha vía específica que se está deseñando para 2026 no Proxecto de real decreto que modifica o Regulamento de estranxeiría (RD 1155/2024). O borrador prevé que determinadas persoas solicitantes de protección internacional poidan pedir unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais por razóns de arraigamento, cun procedemento e unhas regras claras.

Nesta entrada explicámoscho de forma divulgativa, directa e orientada á práctica: quen podería acollerse, que requisitos se piden, que pasa mentres se tramita e como preparar a documentación para non perder tempo cando se abra o prazo.

Aviso necesario: falamos dun borrador (proxecto) e pode cambiar cando se aprobe a norma definitiva. Aínda así, preparar xa o teu expediente axúdache porque se basea en elementos estables: probas de presenza, antecedentes, familia e documentación administrativa.

Que é esta “regularización 2026” para persoas solicitantes de asilo?

O borrador modifica a disposición transitoria quinta e establece unha vía para que as persoas estranxeiras que presentasen unha solicitude de protección internacional antes do 31 de decembro de 2025 poidan pedir unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais por razóns de arraigamento, se cumpren os requisitos previstos.

A memoria de impacto do proxecto explica que o obxectivo é reforzar as vías de acceso a autorizacións por circunstancias excepcionais para persoas que xa están en España e achegar seguridade xurídica, facilitando a integración e a inclusión, tamén a través do acceso ao mercado laboral.

Datas clave para non despistarte

Segundo o borrador:

• Poderías solicitar esta autorización ata o 30 de xuño de 2026.
• O real decreto entraría en vigor o día seguinte á súa publicación no BOE (cando se aprobe).

Isto significa que o momento intelixente para prepararte é antes: cando se abre o prazo, moitas persoas intentan conseguir os papeis á vez e as xestións vólvense máis lentas.

Quen podería acollerse? (Criterio principal)

A condición clave é esta: ter presentado unha solicitude de protección internacional antes do 31/12/2025.

En linguaxe clara: se o teu expediente de asilo (ou de protección internacional) ten unha data de presentación anterior a esa, esta vía está pensada para ti, sempre que cumpras o resto dos requisitos.

Requisitos que formula o borrador

Para solicitar a autorización por esta vía, o borrador enumera requisitos que convén comprender ben:

1. Atoparte en España.
2. Non ter antecedentes penais en España nin nos países onde residises durante os cinco anos anteriores á túa entrada en España, por delitos previstos no ordenamento xurídico español.
3. Non representar unha ameaza para a orde pública, a seguridade ou a saúde pública.
4. Non ter prohibida a entrada en España nin figurar como persoa rexeitable en países con convenio.
5. Se procede, non estar dentro do prazo do compromiso de non retorno (se regresaches voluntariamente no seu momento e asumiches ese compromiso).
6. Ter aboada a taxa do procedemento.

Non te asustes pola lista: a maioría dos expedientes gañan ou perden por dúas cousas moi concretas: demostrar ben a túa situación e non deixar o tema dos antecedentes penais para o final.

Que pasa mentres se tramita: residencia e traballo “provisionais”

Este punto é dos máis importantes do borrador.

Unha vez que a solicitude sexa admitida a trámite e ata que se resolva, o texto prevé autorizar provisionalmente a persoa solicitante a residir e, se está en idade laboral, a traballar por conta allea e por conta propia, en todo o territorio nacional e en calquera ocupación ou sector.

Tamén aclara que, se se denega a solicitude, esa autorización provisional para traballar perde automaticamente a súa vixencia, sen necesidade dun trámite adicional.

Ademais, o borrador contempla que o prazo máximo de resolución pode suspenderse en determinados supostos e que, durante esa suspensión, a autorización provisional seguiría sendo válida.

Se tes un procedemento ou unha decisión de retorno: que di o borrador

O texto prevé unha medida relevante se a persoa solicitante está afectada por un procedemento ou unha decisión de retorno, sempre que se fundamente en determinados supostos. Nese escenario, a presentación da solicitude suporía a suspensión do procedemento de retorno e da súa execución mentres se tramita.

Se a resolución fose estimatoria, procederase ao arquivo do procedemento de retorno e á revogación da decisión de retorno.

Se este é o teu caso, o máis sensato é que prepares o teu cartafol con dobre coidado: non por medo, senón porque aquí a documentación debe estar especialmente ordenada.

Como preparar o teu expediente: o que realmente funciona

A norma fala de requisitos, pero a túa prioridade práctica é outra: construír un expediente que se entenda en cinco minutos. Isto reduce requirimentos, atrasos e erros.

1) Proba da túa solicitude de protección internacional (o “corazón” do expediente)

Tes que poder demostrar dúas cousas:

• que presentaches unha solicitude de protección internacional, e
• que foi antes do 31/12/2025.

Que convén reunir: xustificante, número de expediente, documentos das citas, notificacións e calquera comunicación oficial con data. Se tes tarxeta vermella, adoita axudar como elemento de contexto, pero o determinante é a data e a trazabilidade administrativa da túa solicitude.

2) Proba de que estás en España e da túa residencia habitual

O borrador indica que a residencia habitual poderá acreditarse con calquera proba válida en dereito e en calquera unidade de documentación do territorio español.

Na práctica, isto tradúcese nunha estratexia sinxela:

• prepara unha liña temporal, mes a mes,
• e acompáñaa con documentos datados que mostren continuidade.

Para que te fagas unha idea, adoitan servir como proba (escolle o que teñas e ordénao por datas): certificados ou volantes de empadroamento; citas, informes ou xustificantes sanitarios (centro de saúde, urxencias e receitas); matrículas, informes ou comunicacións de centros educativos (se estudas ou se as túas fillas ou fillos están escolarizados); extractos bancarios e movementos (ingresos, pagamentos e transferencias); contratos de alugueiro ou cesión de vivenda, recibos e facturas (luz, auga e internet) ao teu nome; billetes nominativos ou xustificantes de viaxes internas; inscricións e asistencia a cursos (formación, idiomas e certificados de entidades); notificacións ou comunicacións oficiais (citas, resolucións e cartas da Administración); e certificados ou informes de entidades sociais que che acompañen.

Non precisas “mil papeis”, pero si coherencia: que a túa historia non teña grandes ocos sen explicación.

3) Antecedentes penais: como evitar o bloqueo

Aquí vai o máis concreto do borrador, explicado paso a paso.

a) Se os teus antecedentes penais en España se poden cancelar

O texto prevé mecanismos para impulsar a cancelación antes de resolver e tamén pode requirirche que a tramites antes de emitir a resolución.

Tradución: se tes antecedentes antigos e cancelables, móvete canto antes.

b) Se o certificado do teu país tarda

O borrador contempla unha saída: se acreditas que o solicitaches e pasa un mes sen recibilo, o Goberno (se o pides) podería solicitar a información directamente. Se noutro mes a información non chega, a Administración comunícachelo e poderías presentar unha declaración responsable de inexistencia de antecedentes; para estes efectos entenderíase que careces de antecedentes.

Tradución práctica: garda como ouro o xustificante de ter solicitado ese certificado.

4) Taxa e xustificante

A taxa é un requisito do borrador. Garda sempre o xustificante de pagamento dentro do expediente, cun separador claro.

Casos familiares: que pasa se tes fillas ou fillos en España

O borrador indica que, se a persoa solicitante ten fillas ou fillos menores ou maiores con discapacidade que non poidan prover as súas necesidades por razón de saúde, admítese a presentación da súa solicitude de autorización de residencia conforme aos artigos 159 e 160 de forma simultánea á do proxenitor, e resolveranse simultaneamente.

Ademais, inclúe flexibilizacións concretas:

• Se se solicita en base ao artigo 159, exímese do requisito de presentala nos seis meses posteriores ao nacemento.
• Se se solicita en base ao artigo 160, exímese da permanencia previa de dous anos e de acreditar os medios económicos e o aloxamento esixidos para a reagrupación familiar.

A memoria reforza o sentido desta medida: estas autorizacións terían unha vixencia de cinco anos e serían independentes das dos seus proxenitores, para protexer o interese superior das nenas, nenos e adolescentes e evitar a inestabilidade administrativa.

Se este é o teu caso, o teu expediente debe incluír, ademais da túa documentación, un cartafol familiar ordenado: identidade das túas fillas e fillos, escolarización ou informes do centro se procede, documentación sanitaria se existe discapacidade ou dependencia e probas de convivencia.

Outros familiares en España: posibilidade de solicitudes simultáneas

O texto indica que, se tes familiares en España que cumpran os requisitos do artigo 127 c), poderían solicitar unha autorización por arraigamento social simultaneamente, cumprindo os requisitos do capítulo correspondente con excepcións específicas.

Esta é unha sección máis técnica, pero a idea práctica é esta: nalgúns casos, a norma prevé que os expedientes vinculados se tramiten de forma coordinada. Se cres que se che aplica, o recomendable é revisalo con acompañamento xurídico ou social para identificar ben o encaixe.

Como se presenta a solicitude: rexistro e facilidades previstas

O borrador prevé que a presentación de solicitudes e documentación se poida facer mediante un formulario elaborado pola Administración competente e por calquera dos medios de rexistro válidos en dereito.

Tamén abre a porta a habilitar outras oficinas públicas para a presentación en todo o territorio mediante un procedemento específico, preferente e diferenciado.

E engade dúas garantías importantes:

• A residencia habitual pode acreditarse con calquera proba válida en dereito.
• Non será esixible achegar documentación que xa estea en poder da Administración pública.

Despois da concesión: a TIE

Se che conceden a autorización, o borrador indica que, durante o mes inmediatamente posterior, deberás solicitar a Tarxeta de identidade de estranxeiro (TIE), que se expedirá polo prazo de validez da autorización.

Para pechar: prepararte agora dáche estabilidade e marxe

A clave desta vía, tal como está deseñada no borrador, é que busca achegar seguridade xurídica e facilitar a transición cara a unha situación máis estable, coa posibilidade de incorporarse ao mercado laboral durante a tramitación, se se cumpren os requisitos.

Se tes tarxeta vermella ou estás nun proceso de asilo, a túa mellor decisión hoxe é sinxela: reunir probas, ordenar a túa historia documental e resolver canto antes o punto dos antecedentes. Iso sitúate nunha posición moito máis forte cando se active o procedemento.

Se presentaches un arraigamento sociolaboral ou un arraigamento socioformativo e o teu expediente segue pendente de resolución na Oficina de Estranxeiría, é normal que teñas dúbidas: espero?, presento tamén a regularización extraordinaria de 2026?, podo “cambiar de vía”?, perdo o que xa avancei?

Esta entrada, pensada para persoas migrantes e familias que necesitan claridade, explica que permite o borrador do novo Real decreto, que efectos ten sobre os expedientes xa presentados e como decidir (con criterios prácticos) se che convén manter a solicitude en curso ou apostar pola regularización extraordinaria.

Importante: o que explicamos baséase no Proxecto de real decreto e na súa Memoria de impacto normativo publicados para audiencia pública (28/01/2026). O texto definitivo pode cambiar.

1) Que é a “regularización extraordinaria 2026” no borrador

O borrador introduce unha disposición transitoria sexta que crea unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais única, que se pode solicitar durante un tempo limitado (ata o 30 de xuño de 2026, segundo o proxecto).

Esa autorización “única” formúlase cunha lóxica clara: dar seguridade xurídica ás persoas xa presentes en España e facilitar a súa inclusión, incluída a incorporación ao mercado laboral.

Para moitas persoas cun arraigamento sociolaboral ou socioformativo pendente, o máis relevante non é só “se cumpres os requisitos”, senón isto:

O borrador indica que, ao presentar a solicitude de regularización extraordinaria, se paraliza (se pon en pausa) calquera outra solicitude de residencia ou de residencia e traballo presentada anteriormente para esa mesma persoa, ata que exista unha denegación firme (se a houbese) da solicitude extraordinaria.

Esta frase cambia o taboleiro: non é “presento dúas cousas e avanzan á vez”, senón “se presento a regularización, o meu expediente anterior queda en pausa”.

2) Que pasa co teu arraigamento sociolaboral ou socioformativo se presentas a regularización

Se xa tes un expediente aberto (arraigamento sociolaboral ou socioformativo) e presentas a regularización extraordinaria prevista na disposición transitoria sexta, o proxecto establece:

• A solicitude extraordinaria tramítase con carácter preferente.
• E, sobre todo: a presentación da solicitude extraordinaria supón a paralización, coa suspensión de calquera prazo pendente, de calquera outra solicitude de residencia ou de residencia e traballo presentada anteriormente para esa mesma persoa, ata a denegación firme (se a houbese) da extraordinaria.

En linguaxe sinxela: o teu expediente de arraigamento queda “conxelado” mentres se decide a regularización extraordinaria.

Isto ten dúas consecuencias prácticas:

1. Non convén presentar a regularización “por se acaso” se o teu arraigamento está moi ben preparado e esperas unha resolución favorable a curto prazo, porque poderías estar freándoo ti mesmo.
2. Pode ter sentido se o teu arraigamento presenta riscos (documentación débil, cambios de contrato ou curso, requirimentos difíciles ou prazos que non controlas) ou se a vía extraordinaria che ofrece un encaixe máis sólido.

3) Requisitos da regularización extraordinaria que máis afectan a quen ten un arraigamento pendente

O proxecto fixa requisitos xerais e, ademais, esixe cumprir polo menos unha de varias condicións. Para unha persoa cun arraigamento sociolaboral ou socioformativo pendente, estes puntos adoitan determinar a decisión.

A) Presenza e permanencia continuada

O borrador esixe ter permanecido de forma continuada durante un mínimo de meses no momento de solicitar, e permite acreditalo cun documento público, privado ou cunha combinación de ambos.

Isto importa porque, aínda que o teu arraigamento xa estea presentado, a regularización extraordinaria non se “activa” por ter un expediente aberto: actívase por cumprir o que esixe a disposición transitoria.

B) Piar laboral (clave para o sociolaboral)

Entre as condicións do borrador, unha é ter traballado durante a túa permanencia en España ou presentar un contrato de traballo.

Para quen ten un arraigamento sociolaboral, normalmente este piar é o máis natural. Se o teu sociolaboral se basea nun contrato, a extraordinaria pode ser unha alternativa lóxica, sempre que o resto dos requisitos tamén encaixen.

C) Piar familiar e piar de vulnerabilidade (claves frecuentes no socioformativo)

O borrador tamén permite cumprir por unidade familiar (cunha definición específica) ou por situación de vulnerabilidade acreditada polos servizos sociais ou por entidades do Terceiro Sector inscritas nun rexistro concreto.

Isto é relevante para moitas persoas cun arraigamento socioformativo, porque o seu expediente non sempre se apoia nun contrato inmediato e pode necesitar outro piar para encaixar na vía extraordinaria.

D) Vantaxe práctica importante: autorización provisional para residir e traballar se se admite a trámite

O proxecto prevé que, unha vez admitida a trámite a solicitude extraordinaria, se autorice provisionalmente a residir e, se estás en idade laboral, a traballar por conta allea ou propia, en todo o territorio e sector; se se denega, esa autorización provisional decae automaticamente.

Este punto pode ser determinante para decidir, porque afecta a túa capacidade de estabilizar a túa vida laboral durante a tramitación.

4) As túas opcións se o teu arraigamento está pendente

Opción 1: esperar a que Estranxeiría resolva o teu arraigamento (sen presentar a regularización)

Ten sentido se o teu expediente está moi ben preparado, se xa respondiches aos requirimentos ou se o teu caso depende de manter condicións (contrato, formación e informes) que xa están ben encamiñadas e estables.

A idea é sinxela: se a túa solicitude actual ten unha alta probabilidade de saír adiante, pode non compensar mover ficha.

Opción 2: presentar a regularización extraordinaria e deixar o teu arraigamento en pausa

Esta é a opción de “cambio de canle”. Presentas a regularización extraordinaria e a túa solicitude anterior queda paralizada ata que a extraordinaria se denegue de forma firme (se se denega).

Pode ter sentido se:

• O teu arraigamento presenta puntos débiles ou incertezas importantes.
• Preocúpache perder condicións do arraigamento (por exemplo, que cambie a túa situación laboral ou formativa).
• Buscas o efecto práctico da autorización provisional de residencia e traballo tras a admisión a trámite (se se cumpre).

Opción 3: desistir do arraigamento pendente e optar pola regularización extraordinaria

Atención: o borrador non di que teñas que desistir para presentar a extraordinaria. Xa prevé a suspensión automática do expediente anterior.

Entón, por que desiste alguén? Porque pode querer:

• evitar manter un expediente “aberto” que xa non lle interesa;
• concentrar os esforzos nunha soa vía;
• ou reducir o risco de confusión se espera requirimentos e non quere estar respondendo a dúas lóxicas diferentes.

Desistir pode ser recomendable, pero só nalgúns escenarios (ver o apartado 6).

5) Vantaxes e desvantaxes de “pasarte” á regularización extraordinaria

Vantaxes potenciais

A principal vantaxe, segundo o borrador, é que a vía extraordinaria se tramita preferentemente e pode conceder unha autorización provisional de residencia e traballo desde a admisión a trámite.

Isto, na vida real, pode traducirse en menos incerteza sobre se poderás traballar mentres esperas.

Desvantaxes e riscos

A desvantaxe máis clara é estrutural: ao presentar a extraordinaria, o teu arraigamento queda en pausa (paralización coa suspensión dos prazos) ata que haxa unha denegación firme, se a houbese.

Isto significa:

• podes perder tempo se a extraordinaria non sae adiante,
• e o teu expediente anterior non avanzará mentres tanto.

Outro risco é práctico: se o teu encaixe na vía extraordinaria depende dun piar que non tes sólido (por exemplo, un contrato ou a acreditación familiar ou de vulnerabilidade), poderías estar deixando “conxelado” un expediente que si tiña percorrido.

6) Cando pode estar recomendado desistir do arraigamento e optar pola regularización extraordinaria

Non existe unha resposta universal. A decisión depende do teu expediente e do momento vital no que te atopes. Aínda así, co texto do borrador na man, hai criterios razoables.

Escenarios nos que adoita ser razoable valorar o desistimento

1) O teu arraigamento ten unha alta probabilidade de denegación por un motivo estrutural.

Exemplo típico: un requisito que non podes completar ou un elemento esencial que non podes manter (e sabes que non poderás mantelo a curto prazo). Se o teu arraigamento está “coxo” de base, mantelo aberto só consume enerxía.

2) O teu arraigamento está “parado” e non podes achegar o que che piden.

Se estás recibindo requirimentos difíciles de cumprir ou se a carga probatoria che resulta inviable, a regularización extraordinaria pode ser unha vía máis directa, sempre que encaixes nela.

3) A vía extraordinaria encaixa mellor contigo e precisas estabilidade con urxencia.

Aquí o elemento diferencial é a previsión do borrador sobre a autorización provisional para residir e traballar tras a admisión a trámite. Se a túa prioridade vital agora é estabilizar o traballo e a vida cotiá, este punto pode pesar.

Escenarios nos que NON adoita ser recomendable desistir (ou convén pensalo dúas veces)

1) O teu arraigamento está moi ben preparado e preto da resolución.

Se o teu expediente está completo, sen fisuras e xa avanzado, desistir pode ser “cambiar un aprobado probable por unha aposta”.

2) Non tes claro que cumpras os requisitos da vía extraordinaria.

Porque, se presentas a extraordinaria sen un encaixe sólido, conxelas o teu arraigamento para despois atoparte cunha denegación e unha perda de tempo.

7) Recomendación práctica: como decidir sen perderte

Unha forma sinxela e útil de decidir é responder a estas tres preguntas (por escrito, nunha folla):

1. O meu arraigamento (sociolaboral ou socioformativo) está completo e é coherente, ou depende de “cousas que poden caer”?
2. Cumpro claramente os requisitos da regularización extraordinaria, e con que piar principal (laboral, familiar ou de vulnerabilidade)?
3. Que me prexudica máis agora: esperar unha resolución incerta ou conxelar o meu expediente actual para apostar pola extraordinaria?

Se, con honestidade, a túa resposta apunta a “o meu arraigamento é fráxil e a extraordinaria encaixa mellor comigo”, entón ten sentido valorar o cambio. Se é ao revés, o prudente adoita ser esperar.

8) Preguntas frecuentes

Podo presentar a regularización extraordinaria aínda que teña un arraigamento pendente?

O borrador prevé que, ao presentar a solicitude extraordinaria, se paraliza (se suspende) calquera outra solicitude anterior de residencia ou de residencia e traballo para a mesma persoa. Isto implica que existe un encaixe procedemental, pero co custo da “pausa” do expediente anterior.

Teño que desistir obrigatoriamente do meu arraigamento?

O proxecto non o esixe: prevé a suspensión automática do outro expediente ao presentar a extraordinaria. Desistir sería unha decisión estratéxica, non un requisito.

Teño que presentar de novo os antecedentes penais se xa os acheguei no arraigamento?

Se presentas a regularización extraordinaria, é unha solicitude nova e terás que cumprir os seus requisitos, incluído acreditar que careces de antecedentes penais. Agora ben, o borrador indica que non se che pode esixir achegar documentación que xa estea en poder da Administración. Na práctica, se o teu certificado de antecedentes penais xa consta no teu expediente de arraigamento e é recente, podes referencialo e pedir que o incorporen ao novo expediente sen volver achegalo.

Aínda así, se o certificado é antigo ou se Estranxeiría considera que precisa un documento actualizado (por exemplo, polo tempo transcorrido), pode requirirche que achegues un novo. Por iso, se estás valorando o cambio á vía extraordinaria, o máis prudente adoita ser ter o certificado preparado ou, polo menos, o xustificante de telo solicitado. O propio borrador contempla unha saída excepcional cando o certificado do país de orixe ou de residencia tarda en chegar (co xustificante da solicitude e, se procede, unha declaración responsable).

Que vantaxe diferencial ofrece a regularización extraordinaria?

O borrador prevé unha autorización provisional de residencia e traballo tras a admisión a trámite, ata a resolución.

Peche: o que che convén facer agora

Se o teu arraigamento sociolaboral ou socioformativo está pendente, a túa marxe de mellora non está en “esperar máis”, senón en entender a túa situación e elixir con criterio:

• Se o teu expediente actual é sólido: probablemente convén mantelo.
• Se o teu expediente actual é fráxil e a vía extraordinaria encaixa mellor: convén valorar o cambio.
• Se tes dúbidas: o máis intelixente é pedir unha revisión profesional do teu caso (aínda que sexa breve) antes de “conxelar” un procedemento por presentar outro.

O borrador deixa clara unha idea: a regularización extraordinaria 2026 non é unha “segunda solicitude máis”, senón unha vía que reorganiza a túa situación administrativa porque pon en pausa o anterior.

Se estás preparando a túa solicitude para a Regularización Extraordinaria de 2026, unha das dúbidas máis importantes é esta: que pasa coas túas fillas ou fillos menores e como se presentan os seus papeis.

Aquí vai o primeiro e máis importante: o texto definitivo xa non se basea nas referencias do borrador á disposición transitoria quinta ou sexta do Regulamento de 2024. A base correcta, coa norma xa aprobada, está na disposición adicional vixésima, na disposición adicional vixésimo primeira e na disposición transitoria primeira do Real decreto 316/2026, do 14 de abril.

Ademais, o calendario xa está pechado: o real decreto publicouse o 15 de abril de 2026, a vía telemática abriuse o 16 de abril, a atención presencial comezou o 20 de abril e o prazo de solicitude estará aberto ata o 30 de xuño de 2026.

1) O primeiro: hai dúas vías para a persoa adulta

A regularización extraordinaria diríxese a dous grandes grupos:

1. Persoas solicitantes de protección internacional, se presentaron a súa solicitude antes do 1 de xaneiro de 2026. Esta vía articúlase a través da disposición adicional vixésima.

2. Persoas en situación administrativa irregular que xa estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026. Esta vía articúlase a través da disposición adicional vixésimo primeira. Neste caso, ademais de acreditar a estancia previa e os cinco meses de permanencia continuada, hai que demostrar polo menos un destes tres supostos: ter traballado ou ter intención de traballar, convivir coa unidade familiar prevista na norma ou atoparse nunha situación de vulnerabilidade acreditada.

Isto importa porque a vía da persoa adulta determina o modelo que tamén se utiliza para tramitar o da filla ou fillo menor.

2) A filla ou fillo menor non queda simplemente “incluído” na solicitude principal

A norma aprobada di que, cando a persoa adulta incluída na DA20 ou na DA21 teña fillas ou fillos menores de idade, ou maiores con discapacidade que requiran apoio, debe presentarse a solicitude do artigo 159 ou do artigo 160 de forma simultánea á solicitude da persoa proxenitora. Ademais, ambas as solicitudes resolveranse conxuntamente.

Dito de forma sinxela: non abonda con mencionar o menor na solicitude da persoa adulta. Hai que tramitar a súa autorización específica ao mesmo tempo. Os propios modelos oficiais da regularización xa inclúen casas separadas para marcar “Fillo menor nacido en España” ou “Fillo menor non nacido en España”, tanto no EX-31 como no EX-32.
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex31-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-solicitantes-pi-da20-.pdf
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex32-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-extraordinario-da21-.pdf

3) Que artigo corresponde segundo o caso do menor

Aquí a regra é bastante clara:

Artigo 159

Utilízase para a filla ou fillo menor nacido en España. O réxime xeral do regulamento esixe que a solicitude se presente dentro dos seis meses seguintes ao nacemento ou desde que a persoa proxenitora obteña a residencia, se iso ocorre despois.

Artigo 160

Utilízase para a filla ou fillo menor non nacido en España ou para a persoa filla maior con discapacidade nos termos previstos na norma. No réxime xeral, esta autorización esixe dous anos de permanencia previa e medios económicos e aloxamento para a reagrupación familiar.

4) Que facilita a regularización extraordinaria de 2026 para os menores

Aquí está unha das melloras máis importantes da norma aprobada.

A disposición transitoria primeira establece que, nas solicitudes simultáneas de menores:

• se o caso vai polo artigo 159, non se esixirá presentar a solicitude dentro dos seis meses posteriores ao nacemento;
• se o caso vai polo artigo 160, non se esixirá nin a permanencia previa de dous anos nin que a persoa proxenitora ou titora acredite os medios económicos e o aloxamento esixidos para a reagrupación familiar.

Pero aquí hai un matiz clave que convén explicar ben: no caso do artigo 160, aínda que se elimina a esixencia dos dous anos e dos medios económicos e da vivenda, si debe acreditarse que a persoa menor permaneceu en España de forma ininterrompida durante os cinco meses anteriores ao momento de presentar a solicitude. Ese punto é novo e esencial.

Ademais, estas autorizacións concederanse atendendo ao interese superior do menor e poderán ter unha vixencia de ata cinco anos.

5) Que modelo se presenta

Este punto tamén cambia respecto de moitas guías antigas.

Se a persoa adulta vai pola protección internacional

Utilízase o modelo EX-31. Ese modelo inclúe expresamente as casas:
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex31-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-solicitantes-pi-da20-.pdf

• Fillo menor nacido en España
• Fillo menor non nacido en España
• Familiar dunha persoa solicitante de protección internacional

Se a persoa adulta vai por situación irregular

Utilízase o modelo EX-32. Tamén inclúe expresamente as casas:
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex32-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-extraordinario-da21-.pdf

• Fillo menor nacido en España
• Fillo menor non nacido en España
• Familiar dunha persoa solicitante de autorización de residencia por circunstancias excepcionais da DA21ª

Por iso, para esta regularización extraordinaria, o correcto non é seguir explicando o caso como se só se fose presentar un EX-25 “normal” de menores. Neste proceso extraordinario, a solicitude simultánea do menor articúlase dentro dos modelos específicos EX-31 ou EX-32, segundo a vía da persoa adulta.
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex25.pdf
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex31-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-solicitantes-pi-da20-.pdf
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex32-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-extraordinario-da21-.pdf

6) Que documentos preparar para a persoa adulta

Todas as persoas solicitantes deben presentar, como base:

• o modelo oficial correspondente;
• copia completa do pasaporte, cédula de inscrición ou título de viaxe válido en España;
• proba de que xa estaban en España antes do 1 de xaneiro de 2026;
• proba de ter permanecido en España durante os cinco meses anteriores á solicitude;
• certificado de antecedentes penais do país de orixe e dos países onde residisen nos cinco anos anteriores á entrada en España.

Se a persoa non é nin foi solicitante de protección internacional, ademais debe acreditar un destes tres bloques:

• traballo realizado ou intención de traballar;
• unidade familiar;
• vulnerabilidade acreditada.

Na vía de unidade familiar da DA21, o propio modelo EX-32 indica que a persoa solicitante deberá xustificar a escolarización dos menores ou das persoas con discapacidade coas que convive. E na vía de vulnerabilidade, o modelo esixe o certificado correspondente emitido polos servizos sociais ou por entidades do terceiro sector inscritas.
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex32-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-extraordinario-da21-.pdf
https://www.inclusion.gob.es/documents/20121/7817425/Modelo%20de%20certificado%20de%20vulnerabilidad.pdf/a50a2832-48e2-1b30-4040-f072c9c2c582?version=1.0&download=true
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/guest/entidades-colaboradoras?download=false

7) Que documentos preparar para a filla ou fillo menor

A) Se a filla ou fillo naceu en España: artigo 159

O esencial é preparar:

• copia completa do pasaporte, documento de viaxe ou cédula do menor e da persoa proxenitora solicitante;
• certificado de nacemento en España do menor;
• se está en idade de escolarización obrigatoria, documento do colexio ou centro educativo.

Na regularización extraordinaria, xa non che prexudica deixar pasar o prazo xeral de seis meses desde o nacemento, porque ese requisito queda expresamente flexibilizado.

B) Se a filla ou fillo non naceu en España: artigo 160

Aquí convén preparar, como mínimo:

• copia completa do pasaporte, documento de viaxe ou cédula do menor e da persoa proxenitora ou titora;
• certificado de nacemento do menor ou documento que acredite a tutela;
• documento de escolarización, se está en idade obrigatoria;
• proba de que o menor estivo en España de forma continuada durante os cinco meses anteriores á solicitude;
• se o caso o require, documentos de custodia, autorización da outra persoa proxenitora ou resolución xudicial;
• se hai discapacidade, a documentación acreditativa correspondente.

Aquí hai que insistir en algo importante: nesta regularización xa non che esixirán os dous anos previos, nin os medios económicos nin a vivenda adecuada para a reagrupación, pero iso non elimina a necesidade de probar ben o vínculo familiar, a situación do menor e eses cinco meses de permanencia en España.

8) Que probas axudan a demostrar a permanencia en España

A guía pública de preguntas e respostas lembra que as probas deben ser nominativas e ter data. Poden servir, por exemplo, selos de entrada no pasaporte, billetes nominativos, movementos bancarios en España, contratos de alugueiro, certificados oficiais de formación ou documentos de transporte dentro do territorio español.

Para os menores, ademais diso, adoitan ser especialmente útiles:

• padrón municipal;
• certificados do centro de saúde ou de pediatría;
• matrícula ou certificado do centro escolar;
• documentos dos servizos sociais, cando existan.

Isto non aparece como unha lista pechada na norma, pero na práctica axuda moito a que Estranxeiría vexa rapidamente a presenza real do menor en España e a relación coa solicitude principal.

9) Atención cos documentos estranxeiros

Se vas achegar certificados de nacemento, resolucións de custodia ou outros documentos emitidos fóra de España, lembra que, con carácter xeral, deberán estar legalizados ou apostilados e, cando non estean en castelán, traducidos.

Este punto segue sendo unha das causas máis frecuentes de requirimentos. Non é un detalle menor.

10) Como se presenta a solicitude

A solicitude pode presentarse por vía telemática ou presencial.

A vía telemática a través de MERCURIO permite presentar durante todo o proceso:
https://mercurio.delegaciondelgobierno.gob.es/mercurio/inicioMercurio.html

1. con certificado electrónico propio;
2. por medio dunha persoa apoderada;
3. mediante profesionais habilitados;
4. a través de entidades inscritas no Rexistro de Colaboradores de Estranxeiría.

A vía presencial require sempre cita previa e habilitouse para:
https://www.inclusion.gob.es/regularizacion#solicita-cita

• Oficinas de Estranxeiría;
• determinadas oficinas da Seguridade Social;
• oficinas de Correos habilitadas.

Ademais, a guía pública indica que nunha mesma cita se poderán xestionar as solicitudes das persoas que formen parte da mesma unidade de convivencia, algo moi útil cando tamén se presenta a solicitude dunha filla ou fillo menor.

11) Erros que convén evitar

Os fallos máis frecuentes, á vista xa do texto definitivo, son estes:

• pensar que a filla ou fillo menor entra “só” dentro do expediente da persoa adulta;
• non distinguir entre menor nacido en España e menor non nacido en España;
• esquecer que, no caso do artigo 160, o menor debe acreditar cinco meses de permanencia continuada en España;
• presentar documentos estranxeiros sen apostila, legalización ou tradución;
• non levar ben preparada a documentación de custodia ou a autorización do outro proxenitor cando sexa necesario.

Conclusión

A reforma xa aprobada aclara moito mellor o encaixe das fillas e fillos menores na Regularización Extraordinaria 2026. A idea central é esta: si poden regularizarse xunto coa súa nai, pai ou titor/a, pero non por arrastre automático. A autorización do menor debe tramitarse de forma simultánea, ao abeiro do artigo 159 se naceu en España ou do artigo 160 se non naceu en España.

A boa noticia é que o novo real decreto flexibiliza precisamente os puntos que antes bloqueaban máis expedientes: o prazo de seis meses para menores nacidos en España e, para menores non nacidos en España, os dous anos previos e os requisitos de medios económicos e vivenda. Pero non elimina a necesidade de presentar un expediente ben preparado. Segue sendo fundamental demostrar o vínculo familiar, a escolarización cando corresponda e, no caso do artigo 160, a permanencia continuada do menor durante os cinco meses anteriores á solicitude.

A recomendación máis práctica é esta: separar moi ben o cartafol da persoa adulta e o de cada menor, utilizar o modelo correcto (EX-31 ou EX-32) e non presentar nada sen revisar antes o nacemento, a custodia, a permanencia e a validez formal dos documentos estranxeiros. O obxectivo é que o menor quede nunha situación máis estable e cun horizonte de futuro máis claro para a súa vida escolar, sanitaria e familiar en España.
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex31-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-solicitantes-pi-da20-.pdf
https://www.inclusion.gob.es/documents/d/migraciones/ex32-formulario-autorizacion-de-residencia-por-circunstancias-excepcionales-por-razon-de-arraigo-extraordinario-da21-.pdf

O borrador do novo Real decreto que modifica o Regulamento de estranxeiría formula, para 2026, vías transitorias que poden afectar as persoas con solicitudes de asilo (protección internacional) en curso. Se estás neste proceso, a pregunta non é só “podo pedir a regularización?”, senón se che convén facelo.

Nalgúns casos, acollerse á regularización pode ofrecerche unha saída práctica. Noutros, pode ser unha mala decisión pola perda de oportunidades, polos prazos ou polos dereitos que che interesa manter.

Esta entrada explica, de forma clara e por escenarios, cando normalmente non é recomendable acollerse ao proceso de regularización extraordinaria previsto para 2026 e o motivo.

Nota importante: falamos dun borrador e pode cambiar cando se aprobe o texto definitivo. Se o teu caso é sensible (por seguridade, familia ou prazos), é recomendable contar con acompañamento especializado antes de tomar decisións.

1) Que vías aparecen no borrador e por que isto importa

Disposición transitoria quinta

O borrador contempla unha vía para que determinadas persoas que presentaron unha solicitude de protección internacional antes do 31 de decembro de 2025 poidan pedir unha autorización de residencia por circunstancias excepcionais por razóns de arraigamento dentro dunha xanela temporal (ata o 30 de xuño de 2026, segundo o borrador).

Un punto relevante do borrador é que, unha vez admitida a trámite a solicitude por esta vía, se prevé unha autorización provisional para residir e, se estás en idade laboral, traballar mentres se resolve. Se a solicitude se denega, esa autorización provisional decae.

Disposición transitoria sexta

O borrador introduce unha autorización diferente, denominada no texto autorización por circunstancias excepcionais “única”, cunha vixencia inicial dun ano (e posibilidade de prórroga en determinadas condicións).

E aquí está o elemento máis delicado se tes un asilo en curso: o borrador prevé que presentar unha solicitude por esta vía pode implicar a paralización (coa suspensión dos prazos) doutras solicitudes en curso, incluída a solicitude de protección internacional, ata que exista unha denegación firme da solicitude presentada ao abeiro desta disposición transitoria.

En palabras sinxelas: se optas por esta vía, o teu expediente de asilo pode quedar “conxelado” durante a tramitación.

2) A idea clave: asilo e regularización non son o mesmo

Aínda que ambas as vías poden levar á residencia e ao traballo, a súa lóxica é diferente:

• O asilo (protección internacional) existe para protexerte se tes un medo fundado á persecución ou un risco grave no teu país. Se se concede, sitúate nun marco específico de protección.
• A regularización por estranxeiría (arraigamento ou autorización “única” do borrador) é unha autorización administrativa por circunstancias excepcionais dentro da normativa de estranxeiría, con duracións e regras diferentes.

Por iso, aínda que “ter papeis” sexa o obxectivo común, as consecuencias a medio prazo poden ser moi diferentes.

Beneficios específicos do asilo ou da protección internacional (cando se concede):

• Protección fronte ao retorno: reforza a garantía de non ser devolto/a a un país onde poderías sufrir un risco grave.
• Residencia e traballo: autoriza a vivir e traballar en España dentro do réxime de protección internacional.
• Documentación propia do estatuto: inclúe documentación específica que acredita a túa situación de protección.
• Reagrupación familiar: permite, en moitos casos, solicitar a reagrupación de familiares pola vía propia do réxime de asilo.
• Acceso a recursos de acollida e integración: pode facilitar apoio social, orientación e medidas de integración, segundo a túa situación e a fase do procedemento.
• Acceso á nacionalidade española (por residencia, en determinados prazos): se se che recoñece a condición de persoa refuxiada, o Código civil prevé un prazo reducido de cinco anos de residencia legal e continuada para poder solicitar a nacionalidade por residencia (fronte ao prazo xeral de dez anos, agás outros prazos reducidos por circunstancias persoais ou de orixe). Este punto pode ser decisivo a medio prazo, porque conecta coa estabilidade dos dereitos e co proxecto de vida.

Esta diferenza no “nivel de protección” é a razón principal pola que, se o teu caso de asilo é sólido, abandonar ou frear o procedemento pode facerche perder unha vía máis axeitada para a túa seguridade e estabilidade a medio prazo.

3) En que casos non convén acollerse á regularización se tes asilo

Escenario 1: o teu caso de asilo é sólido e tes posibilidades reais de protección

Normalmente non é recomendable “cambiar de canle” se o teu caso é forte: relato coherente, feitos claros e probas ou indicios relevantes.

Motivo: se che recoñecen a protección internacional, entras nun marco pensado para protexerte por razóns de seguridade, non só para ofrecerche residencia administrativa. En cambio, algunhas vías de regularización do borrador nacen con prazos de vixencia máis curtos (por exemplo, un ano na autorización “única”), o que pode implicar máis incerteza a curto e medio prazo.

Escenario 2: estás nun momento decisivo do expediente e interésache que avance

Normalmente non convén acollerse (especialmente pola vía que “conxela” os expedientes) se estás preto dunha decisión, se acabas de achegar documentación importante ou se a tramitación está activa.

Motivo: o borrador prevé a posibilidade de que a solicitude de asilo quede paralizada ata que se resolva (e sexa firme) a vía extraordinaria elixida. Se a túa prioridade é que o asilo se resolva canto antes, ese efecto pode xogar claramente na túa contra.

Escenario 3: xa podes traballar (ou estás preto de poder facelo) polo propio procedemento de asilo

Moitas persoas pensan na regularización para acceder ao traballo. Porén, o propio sistema de asilo prevé que poidas acceder ao traballo unha vez transcorridos determinados prazos desde a presentación da solicitude.

Motivo: se xa tes acceso ao traballo polo procedemento de asilo, a “vantaxe práctica” da regularización (por exemplo, a autorización provisional mentres se tramita) pode non compensar os riscos, requisitos adicionais e a posible paralización do expediente de protección internacional.

Escenario 4: non tes claro que cumprirías os requisitos documentais da regularización (risco alto de denegación)

O borrador esixe cumprir requisitos formais (por exemplo, ausencia de antecedentes penais nos termos previstos, non ter prohibición de entrada, etc.).

Motivo: se ves que o teu caso ten puntos débiles para cumprir eses requisitos ou que non poderás achegar documentación clave, a regularización pode rematar nunha denegación. Se ademais o teu asilo quedou paralizado durante o intento, o custo en tempo e estabilidade pode ser elevado.

Escenario 5: a túa prioridade é a protección (seguridade) e necesitas dereitos propios do marco de asilo

Este escenario é moi claro cando o asilo non é “un trámite máis”, senón unha necesidade real: risco de retorno, seguridade persoal ou necesidades familiares vinculadas ao réxime de protección.

Motivo: a protección internacional deseñouse para protexer fronte a riscos concretos. A regularización por estranxeiría responde a outra lóxica (integración administrativa), que non sempre substitúe o que ofrece o asilo se o teu caso é sólido.

Escenario 6: presentar a regularización faríache perder o control do proceso ao duplicar vías

Ás veces parece prudente “probar outra vía por se acaso”. Na práctica, isto pode xerar máis incerteza.

Motivo: cada vía ten prazos, requisitos e consecuencias diferentes. Se unha delas paraliza a túa solicitude de asilo, é fácil entrar nunha situación na que perdes o control sobre o que avanza e o que queda en pausa.

4) Un criterio práctico para decidir sen improvisar

Antes de dar o paso, deberías facerte estas preguntas:

1. O meu caso de asilo é forte ou débil (polas probas, a coherencia e o encaixe)?
2. En que fase estou? Interésame que o asilo avance xa ou podo asumir unha pausa?
3. Necesito o que ofrece o asilo se se concede (protección e seguridade) ou a miña prioridade é só a estabilidade administrativa?
4. Cumpro sen dúbidas os requisitos da regularización e podo documentalo?

Se as túas respostas apuntan a que o teu caso de asilo é sólido e a túa seguridade depende diso, o habitual é que non conveña pasar a unha vía que poida frear ese procedemento.

Conclusión

Se tes unha solicitude de asilo en curso, a regularización extraordinaria de 2026 non é unha decisión “automática”. Nalgúns casos pode ser unha saída útil; noutros, pode significar perder tempo, paralizar o teu expediente ou renunciar a unha vía de protección que encaixa mellor coa túa situación.

O esencial é que decidas con criterios claros:

• Se o teu caso de asilo é sólido e a protección é importante para a túa seguridade e o teu futuro, normalmente é mellor non frear ese camiño.
• Se estás nun momento decisivo do expediente, evita movementos que poidan introducir máis incerteza.
• Se a túa motivación principal é o traballo e xa tes (ou terás en breve) acceso ao emprego polo teu propio procedemento, valora se a regularización realmente che achega unha vantaxe.

Se despois de ler esta entrada aínda tes dúbidas, non o deixes ao azar. Revisa a fase do teu expediente, a documentación dispoñible e o teu obxectivo principal (protección, estabilidade, familia ou traballo). Con esa imaxe clara, poderás tomar unha decisión máis segura e con menos risco.

En SenValos podemos orientarte para ordenar o teu caso, identificar riscos e preparar a documentación de maneira que a túa decisión sexa coherente co teu proxecto de vida en España.

Antes de comezar: isto é un borrador, non unha norma vixente

Isto aínda non é dereito aplicable. Son borradores dun Real decreto que modificaría o RD 1155/2024. Ata que non se publique no BOE, os criterios poden cambiar e non existe un “dereito automático” a esta regularización. Aínda así, o segundo borrador xa permite identificar con bastante precisión que pretende facer a reforma e que requisitos che poden afectar de forma decisiva.

Comparativa rápida: 12 cambios importantes do segundo borrador fronte ao primeiro

A continuación tes os cambios que, polo seu impacto práctico, deberían estar no radar de calquera persoa potencialmente beneficiaria (situación administrativa irregular, solicitantes de asilo/apatridia e menores na unidade familiar).

1) Sepáranse dúas vías con maior nitidez

• Vía 1 (DT 5ª): pensada para quen presentou unha solicitude de protección internacional ou apatridia antes do 1/1/2026.
• Vía 2 (DT 6ª): crea un arraigamento extraordinario para quen estaba en España antes do 1/1/2026 e non presentou asilo.

2) Novo requisito importante: 5 meses de permanencia previa para ambas as vías

Establécese que debes ter permanecido en España de forma ininterrompida durante os 5 meses anteriores á solicitude.

3) Documentación de identidade: esíxese copia completa e “en vigor”

Esíxese copia completa do pasaporte en vigor ou, alternativamente, cédula de inscrición ou título de viaxe en vigor recoñecidos como válidos en España.

4) Endurécese a “incompatibilidade” con outros trámites de estancia/residencia

Incorpórase que a persoa solicitante non sexa titular dunha estancia ou residencia e non figure como parte interesada en procedementos de concesión, prórroga, renovación ou modificación de autorizacións de estancia ou residencia.

5) Traballo provisional: mantense e concrétase mellor

• Desde a admisión a trámite, habilítase provisionalmente para residir e traballar (por conta allea e propia) ata a resolución.
• A comunicación debe indicar que habilita para traballar.
• A eficacia da autorización definitiva retrotráese ao momento da solicitude.
• Se hai traballo por conta allea, débese informar a persoa empregadora do sentido da resolución.

6) Prazo máximo de 3 meses e silencio negativo expreso

Fíxase un prazo máximo de 3 meses e establécese silencio administrativo desestimatorio se non hai resolución dentro do prazo.

7) Antecedentes penais: máis matices, máis “portas” se o certificado non chega

• Solicitaranse de oficio os antecedentes penais de España e das bases da UE.
• Pode eximirse a achega do certificado do terceiro país nalgúns supostos (por exemplo, cinco anos en España ou xa acreditados sen saír do país).
• Se o certificado non chega: despois dun mes, a Administración solicitaráno de oficio; se tampouco chega, poderase presentar unha declaración responsable (cunha posible revisión posterior).

8) Expulsión/devolución: arquivo e revogación en casos concretos (se procede)

O segundo borrador non se refire a “calquera” expulsión ou devolución. Cando fala de “determinadas infraccións”, delimita expresamente os supostos ás infraccións do artigo 53.1.a) e 53.1.b) da Lei orgánica 4/2000 (LOEX):

• Art. 53.1.a) LOEX — Estancia irregular: permanecer en España sen autorización de estancia ou residencia (por exemplo, superar o período de estancia, ou perder/caducar a autorización e continuar no territorio español).
• Art. 53.1.b) LOEX — Traballar sen autorización (cando sexa esixible): realizar unha actividade laboral por conta allea ou propia sen contar coa autorización de traballo correspondente.

Nestes casos, se existe un procedemento de expulsión ou devolución baseado nesas infraccións, a concesión da autorización suporía o arquivo do procedemento e, se procede, a revogación da orde.

Matiz clave: se o expediente de expulsión/devolución se basea noutras causas (infraccións distintas das dos artigos 53.1.a/b, infraccións moi graves, antecedentes penais ou consideracións de orde pública/seguridade), non se pode dar por feito que este efecto de arquivo/revogación opere do mesmo xeito; habería que analizar o motivo xurídico exacto do expediente.

9) Familia: cambia a lóxica (e pode cambiar a quen beneficia)

Céntrase en:

• fillas e fillos menores,
• fillas e fillos maiores con discapacidade que precise apoio ou incapacidade obxectiva,
• ascendentes de primeiro grao conviventes.

Que significa “ascendentes de primeiro grao conviventes” (DT 6ª) e cando se pode utilizar

• Ascendentes de primeiro grao = nai e/ou pai (quen conste legalmente como proxenitor ou proxenitora).
• Conviventes = convivencia real e acreditable (normalmente mediante padrón colectivo ou histórico; e, se fose necesario, reforzada con contrato ou recibos, documentación sanitaria ou educativa co domicilio e informes dos servizos sociais).
• Este criterio funciona como unha “ancoraxe familiar” para a persoa que solicita o arraigamento extraordinario (DT 6ª) cando, ademais, cumpre os requisitos xerais do borrador (presenza antes do 1/1/2026, cinco meses de permanencia previa, identidade en vigor, etc.).

Exemplos claros (casos frecuentes)

1. Ti estás sen permisos e convives coa túa nai ou co teu pai con permisos (residencia legal):
   • Si: poderías encaixar na DT 6ª usando a “ancoraxe” dun ascendente de primeiro grao convivente, sempre que cumpras o resto dos requisitos do borrador.
   • A túa nai ou o teu pai non ten que solicitar esta autorización se xa ten a residencia en vigor.
2. Ti estás sen permisos e convives coa túa nai e/ou co teu pai, e eles tampouco teñen permisos (todas as persoas están en situación irregular):
   • Ti: poderías solicitar a DT 6ª usando a “ancoraxe” dun ascendente convivente, ademais de cumprir os requisitos xerais.
   • A túa nai ou o teu pai: non obteñen automaticamente unha autorización por convivir contigo. Para que os teus ascendentes poidan regularizarse por esta vía, cada persoa tería que presentar a súa propia solicitude e cumprir algunha das ancoraxes previstas para a persoa solicitante (por exemplo, traballo ou intención de traballar, vulnerabilidade ou ter fillas ou fillos menores ao seu cargo).
     • Se a túa nai ou o teu pai convive cunha filla ou cun fillo menor de idade (por exemplo, a túa irmá ou o teu irmán menor): entón si poderían utilizar a ancoraxe de fillas e fillos menores.
     • Se só convive con fillas ou fillos maiores de idade (sen menores e sen discapacidade ou incapacidade): esta “ancoraxe familiar” non lles serviría por si soa; terían que apoiarse no traballo ou na intención de traballar, na vulnerabilidade ou noutro suposto aplicable.

Atención!: a convivencia coa nai ou co pai pode axudarche a encaixar na DT 6ª; pero para que os teus ascendentes obteñan unha autorización, cada expediente decídese individualmente e debe encaixar nos requisitos e ancoraxes do borrador.

10) Menores: tramitación simultánea e orientación á estabilidade

Mantense a solicitude simultánea da autorización para menores xunto coa do proxenitor ou proxenitora ou titor/a, con exencións relevantes e unha orientación reforzada cara á estabilidade.

11) Procedemento: modelo específico na sede e UTEX

Anúnciase un modelo específico, a publicación de follas informativas e unha canle máis estandarizada, con mención á UTEX para comprobacións. UTEX úsase habitualmente para referirse á Unidade de Tramitación de Expedientes de Estranxeiría (unidade técnica de apoio dentro de Estranxeiría), encargada de verificar a documentación, realizar comprobacións e apoiar a tramitación de expedientes (por exemplo, contrastes en bases de datos, revisión de requisitos e coherencia do expediente).

12) Cambios “colaterais” do Regulamento

Tamén se modifican artigos sobre arraigamento social, prórrogas e menores, o que afecta as estratexias alternativas se unha persoa non encaixa na regularización extraordinaria. Exemplos de cambios: (i) no arraigamento social refórzase o papel do informe de integración e a referencia a un limiar do 100 % do IPREM para os medios económicos, ademais de axustes sobre a orixe destes medios; (ii) nas prórrogas de determinados arraigamentos condiciónase a continuidade á procura activa de emprego ou á inscrición (con excepcións xustificadas como enfermidade ou discapacidade); (iii) para menores fíxase un prazo de resolución dun mes e prevese silencio desestimatorio.

Que cambia para as persoas solicitantes de asilo e apatridia (DT 5ª)

1. Corte temporal: solicitude presentada antes do 1/1/2026.
2. Cinco meses de permanencia previa.
3. Identificación en vigor.
4. Traballo provisional desde a admisión a trámite.
5. Posible paralización ou suspensión dos prazos do procedemento de protección internacional mentres se tramita esta vía.

Que cambia para as persoas en situación administrativa irregular (DT 6ª: “arraigamento extraordinario”)

Requisitos comúns

• Estar en España e ter estado aquí antes do 1/1/2026.
• Cinco meses de permanencia ininterrompida previos.
• Identidade en vigor.
• Sen antecedentes (con mecanismos de flexibilidade).

Ademais, cumprir polo menos unha destas “ancoraxes”

1. Traballo ou intención de traballar
   • Por conta allea: contrato ou contratos cunha duración total superior a 90 días nun ano.
   • Por conta propia: declaración responsable.
2. Unidade familiar convivente
   • Menores, maiores con discapacidade ou incapacidade e ascendentes de primeiro grao conviventes.
3. Vulnerabilidade
   • Acreditable mediante os servizos sociais e entidades do Terceiro Sector inscritas como colaboradoras.
   • Apúntase unha presunción de vulnerabilidade na situación administrativa irregular (pendente de concretar na práctica).

Impacto en menores e familias

• Tramitación simultánea para evitar “ocos” administrativos.
• Exencións en determinados supostos (por exemplo, nacemento, permanencia e medios económicos).
• Orientación cara á estabilidade para menores.

Cambios do Regulamento que poden afectar as estratexias alternativas

• Arraigamento social: referencias ao limiar do 100 % do IPREM e ao informe de integración.
• Prórrogas: condiciónanse á procura activa e á inscrición, con excepcións xustificadas.
• Menores: prazo de resolución dun mes e silencio desestimatorio.

Recomendacións prácticas

1. Identidade en vigor: anticipa o risco e planifica a renovación ou as alternativas.
2. Proba da permanencia (cinco meses): reúne evidencias de varias fontes.
3. Antecedentes: documenta os intentos se o país non responde.
4. Intención de traballar: contratos ou un plan de actividade realistas e coherentes.
5. Vulnerabilidade: coordinación cos servizos sociais e co Terceiro Sector acreditado.
6. Prazos e silencio: controla os tres meses e prepara os recursos se procede.

Preguntas frecuentes

Ata cando se podería solicitar? Ata o 30/06/2026 (segundo os borradores).
Poderase traballar mentres se tramita? Si, desde a admisión a trámite, por conta allea ou propia.
Pode unha persoa solicitante de asilo pedir a DT 6ª? Non: a DT 6ª esixe non ter solicitado protección; encaixaría na DT 5ª se cumpre os requisitos.
Que pasa cos menores? Tramitación simultánea e exencións para reforzar a estabilidade.

Conclusión

O segundo borrador afina o deseño e achega máis previsibilidade (vías diferenciadas, traballo provisional e prazos), pero tamén introduce requisitos que poden excluír se non se acredita unha identidade en vigor, cinco meses de permanencia ou a situación respecto dos antecedentes. Para SenValos, o foco debería estar na divulgación veraz e no acompañamento documental estratéxico para evitar perdas de oportunidade por erros evitables.

Podes descargar o documento PDF do segundo borrador facendo clic nesta ligazón.